من مجردم و شاغل,اون بعد از ٦ سال جدا شده بود, ما چند ماه با هم بودیم به قصد ازدواج ,نشون گذشته بودن,یه جا کار میکرد که عملااون شرکت کار نداشتن و اینم بیکار بود, اواسط رابطه یهو افسردگی گرفت بخاطر مشکلات گذشته,رفت دکتر و دارو مصرف میکنه الان,خودش هم رابطه رو کات کرد,خیلی همو دوست داشتیم ولی یه مشکلاتی داشت که میگفت نمیشه بمونم, بارها قسم مرگ پدر و مادرشو خورد که مشکل داره, چند وقته رابطمون کات شده,امروز بهم گفت حلالم کن و ببخس, نذار تو این سن عذاب بکشم و آخرتم خراب بشه و به خودم لعنتم بفرستم,گفت اگه نبخشی از خدا هم رو برمیگردونم بعدم برا همیشه خدافظی کرد, ولی من گفتم همون طور که تو به خودت حق دادی رابطه رو تموم کنی منم به خودم حق میدم نبخشم و حلالت نمیکنم
حلالش کن خوب بود خیانت میکرد ؟
من بودم حداقل صدبار تاپیک نمیزدم
خودت عذاب میکشی ببخش و رها کن.
من که بودم اصلا با همچین ادمی ارتباط نمیگرفتم که کار به اینجا برسه
منم تو همچین موقعیتی بودم البته اون نامزد عقدیم بوددبی دلیل رفت خیانت کرد الکی گفت افسردم و خیلی موردای دیگ
هیچوقت نمیبخشمش اینجور نیستم ک هرروز بهش فک کنم بگم نمیبخشمش و ذهنم درگیرش باشه ولی خب نمیخشمش
بنظرم ببخش حتما مشکلات روحیش اینقد شدید بوده که نمیتونسته وارد یه رابطه ی دیگه بشه و چون دوستت داشته نمیخواسته درگیر مشکلاتش بشی
اصلاً خوشحال میشدم که خودش بهم میزد. هنوز وارد زندگی نشدی ناراحتی روحی داشته باشه که پدرت درمیاد. کارم که ندارن. ازدواج که که کرده بود. دلت به چیش خوش بود.
بده آزادت کرده میموندی توی رابطه زجر میکشیدی خوب بود
اخرتش چجور خراب شه؟
به نظرم حلال کن. همون خودش حالشو فهمیده رفته. اگه میموند اذیت میشدی. شانس آوردی رفت.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
