من ۳۷سالمه و یه پسر دارم که کلاس اولیه.شاغلم.من دارم جنبه های مختلف تک فرزندی یا دوفرزندی رو بررسی میکنم که بتونم تصمیم درست بگیرم.پسرم کاملا مخالفه.همسرم هم نظری نداره.ما ۵تا خواهربرادریم و چون همه شاغلن شاید بزور خونه مامانم همو ببینیم.بعضی وقتا میگم چه فرقی هست که حالا من خواهر برادردارم یا تک فرزند بودم.همش باخودم میگم ماکه نسل قدیم بودیم اینقدازهم دوریم وای به اینده.ازطرفی میرسم سنم که بالاتررفت پشیمون شم.کسی هست که سرایط مشابه منو داشته باشه و تصمیم گرفته باشه..ممنون
مهم پسرته ک نمیخواد .. اما من پسرم ۸ سالش بود دومی و اوردم و واقعاااااا خوشحالم چون جایی ک هستم کسی و ندارم . اقلا دو روز دیگه بچه هام تنهانباشن.
در گاوبازی جایزه نفر اول به کسی تعلق میگیره که نسبت به حملات گاو بهترین جاخالی را داده ،نه به کسی که با گاو درگیر شده،در زندگی هم وقتی گاوی به سمتتون میاد حتما کنار بکشید .!😏درگیری با گاوهای زندگی بی فایده است.
من که دومی رو اوردم اصلا تک فرزندی دوست ندارم بچه یا دوتا یا هیچی
یه مامان شاد و پرانرژی که جز شادی و ارامش پسرم چیز دیگه ای مهم نیست ، خونه بهم ریخته مرتب میشه ، چای سرد شده رو میشه عوض کرد ، غذای یخ شده رو میشه داغش کرد، ظرفای نشسته بالاخره شسته میشن اما دیگه بچه هامون 1ساله یا 2ساله یا 3 ساله و ... نمیشن پس از لحظه به لحظه بزرگ شدنش لذت میبرم و سخت نمیگیرم پسر کوچولوی من مامان عاشقته
من ی دختر دارم که فوق العاده به من وابسته بود، در حدی که برای زایمان دومم با اینکه ۴ سالش بود توی بیمارستان تنهام نمیذاشت و شب هم پیشم میموند. همیشه به این فکر میکردم که اگه من بمیرم بچه م از تنهایی و غم مردن من چکار میکنه و احتمالا خیلی اذیت میشه