من زندگی خیلی شادی داشتم تا اینکه بخاطر تنهاییم به افسردگی شدید مبتلا شدم من پیش مامانم خیلی شاد وسرزنده ام ولی درونم یه کوهی پر از غم هست که به هرکی گفتنی غم دارم میخندن نمونش دخترخالم هر رازی غمی داشتی ازم کمک میخواد منم دلداریش میدم ولی من گفتم ناراحتم میخوام شاد باشم کمکم کن داشتم گریه میکردم رسمی پاشد اهنگ شاد گذاشت رقصید خیلی ناراحت شدم خیلی دلم شکست پنج شنبه چهارده بهمن تولدمه از بی ارزش بودن و پوچ بودن خسته شدم میخوام روز تولدم خودمو از بالا پشت بوم برجمون که ۱۱ طبقه ش پرت کنم حتی رگم زدم واز مامانم با پوشیدن لباسای استین بلند پنهون میکنم چون مامانمو خیلی دوست دارم باهاش راحتم ولی نمیتونم بهش بگم افسرده ام به دوستمم گفتم سرزنشم کرد گفت تویه احمقی درحالینکه من از خودکشی نجاتش دادم
نیاز به مشاور داری، اینم یه بیماری مثل بقیه بیماری هاست که با دارو خیلی زود خوب میشه
شما اولین کاری که میکنی باید بری پیش روانشناس
برو پیش مشاور مذهبی
برو پیش روانشناس
منم همین حسو دارم فقط به خاطر مادرم نمیتونم چون نمیتونه تحمل کنه میدونم
ببین عزیزم افسردگی همچین چیز حادی هم که ایرانی ها میگن نیست، فقط تعادل شیمیایی مغزت به هم خورده و یه سری هورمون ها از مغزت کم و زیاد ترشح میشه، اگه تو مراحل اولیه درمانش کنی خیلی زمان کمتری میبره ،
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
