اولین دیدار

ممنونم عزیزم

حالا چرا دعای عهد؟ چون گفتید مذهبی نیستید زیاد، دلیل خاصی داشته رو آوردنتون به این دعا؟ مثلا اتفاقی جایی شنیدید که بهتون آرامش داده و بهش علاقه‌مند شدید؟

چقد جالب

منم دوران متوسطه با این دعا خاطره دارم اما نمی‌دونم با صدای کی بود و منم دوسش داشتم

اما خب می‌دونی اون‌وقتا من مذهبی بودم

الآن تقریبا ده ساله که زندگیم دستخوش تغییراتی شده و افسردگی و بی‌انگیزگی توی اوج جوونی گریبانم رو گرفت و انقد خدا رو صدا زدم و کمک خواستم و تلاش کردم و به در بسته خوردم که دیگه می‌ترسم به هر چیز مذهبی تکیه کنم، می‌ترسم حتی دعا کنم و ازش بخوام، بس که انگار منو ندید و نشنید و اول جوونی کنارم گذاشت و من موندم و یه دنیا غم.

باور کن دلم می‌خواست حتی مثل قدیما مذهبی باشم چون اون‌وقتا حال دلم بهتر بود، توکل و ایمان و اطمینان مثل معجزه بود خیلی وقتا، اما نمی‌شه، این چیزا دلیه و دلم دیگه همراه نیست... کاش می‌شد

آره جوونم، اتفاقا توی سن خوبی هستم از خیلی جهات، اما انگیزه رو هر کاری می‌کنم دیگه در وجودم شکل نمی‌گیره. هر تلاشی که میام بکنم یه چیزی توی ذهنم می‌گه "که چی بشه؟" و چون انگیزه و هدفم رو از دست داده‌م تلاش کردن برام خیلی طاقت‌فرسا و سخت شده و تلاش‌هام ادامه‌دار و مستمر نمی‌شه و زود دچار سکون می‌شم. وگرنه تا 21سالگی اصلا این‌طور نبودم، پر از رؤیا و انگیزه و هدف بودم و همین باعث می‌شد تلاش کنم و زود جا نزنم... تمام عمر شاگرد اول بودم و خیلی مستعد بودم اما نذاشتن که راه خودم رو برم و اذیتم کردن. خیلی سنگ جلوی پام انداختن. الآن بزرگ‌تر شدم و شرایط و اختیارش رو دارم اما انگیزهه هر کاری می‌کنم دیگه نمیاد. این خیلی دردناکه! وگرنه مسئله‌م سن نیست. اتفاقا دهه سی به نظرم از خیلی نظرا بهتر از دهه بیست می‌تونه باشه، به شرطی که آدم حال دلش خوب باشه و هدف داشته باشه برای زندگیش.

ببخش زیاد صحبت کردم. شاید مشاور بتونه کمکم کنه، هرچند بارها صحبت کردم و راهنمایی خاصی نکردن اما باز امتحان می‌کنم. بالاخره انسان ناچاره به زندگی کردن...

بازم ممنونم ازت و از دلسوزی و مهرت ❤

ممنونم لطف دارید

منم به ادبیات علاقه دارم 

اره آخه خیلی مرتب و بدون غلط نوشتید 

نههه عالی نوشتید 🌺

ممنونم عزیز دلممم 😘😘