به نظرتون پسری که یکساله به خاطر کار مشترک، با هم سر و کار داریم و پا پیش نذاشته، آیا امیدی هست که بیاد جلو؟!
کاش خوشگل تر بودم، کاش مغرور بودم و اینقدر متواضع و خاکی نبودم، کاش انقدر متنانت به خرج نمیدادم،کاش دلبری بلد بودم، شاید اونجوری انقدر دور و برم پر بود که نیاز به این همه خیالبافی نداشتم😢
پس بیتفاوت باش محلش نذار بذار خودش بیاد طرفت باهم دوست نیستین که پس غرورتو حفظ کن
البته اونم با من خوبه تو محل کار، هوام رو داره اگه ازش کمک بخوام، یه توجه هایی هم نشون میده بیشتر از یه همکار (که حتی همکار خانمم بهم گفت این روت کراش داره) ولی خب الان دیگه یاد گرفتم نذارم به حساب علاقه و بذارم به حساب احترام و شخصیت خودش.
راستش یه جایی خسته شده بودم از اینکه هر رژیمی میگرفتم یا سخت بود یا وزنم برمیگشت. آخرین چیزی که امتحان کردم رژیم فستینگ دکتر کرمانی بود و تو ۲ ماه ۱۰ کیلو کم کردم، بدون احساس گرسنگی. مهمتر اینکه نه صورتم لاغر شد نه ریزش مو گرفتم.اگه خواستین، یه سر به سایتش بزنید و رژیم فستینگش رو ببینید.
اصلا و ابدا روی حرف دیگران حساب باز نکن با طناب حرف بقیه نیفت تو چاه تا علاقشو بهت ابراز نکرده
یه چیزی
من خیلی ها رو میبینم طرف با یه خواستگاری سنتی ساده طرف رو بدست آورده، جواب مثبت گرفته و زنش شده، الانم عاشقانه دوسش داره. این روحیه جنگیدنشون فقط واسه من bold. شده،لعنتی های شکارچی 😂