قبلا خواستگار زیاد داشتم اما من دلم یه پسر مستقل و مثلا ۳۲ساله میخواد نمیخواستمم پولدار باشه اما خب دستش به دهنش برسه هیچکدوم خواستگارام اونی نبود که من میخواستم بعضیا خیلی پولدار بودن من حسی بهشون نداشتم بعضیام رفتارشون بی کلاس بود اداب اجتماعیشون دوست نداشتم یکیشم سنش پایین بود دیگری ۷تا خواهر داشت و خودش تک پسر بود! یکی دیگه خانوادش وحشی بودن
این شد که من مجرد موندم ۲۸سالمه حالا خیلیا بهم تیکه میندازن خسته شدم😔 من دوتا لیسانس دارم خودمم شغلم ارایشگریه بخاطر همین با اقایون در ارتباط نیستم مشتری هام همه خانومن احتمال ازدواج سنتی هم کمه ندیدم کسی دیگه خواستگاری کنه!
من واقعا بلد نیستم از کجا دوست پسر پیدا کنم اصلا با مردها هیچ رابطه ای ندارم و مرد اطرافم نیست!
توی خونه پدریمم زن بابام اذیتم میکنه راحت نیستم دلم میخواد برم از اینجا