دلم میشکنه..

میدونم گل قشنگم من خودم هم خونوادم همینجوری اند ده باز جشن نامزدی عقد بله برون حنا عروسی پاتختی 

همه رو هم شلوغ و مفصل میگیرن

ولی از یه بعدی فکر کن عروسی نگرفتن بد نیس 

ولی ببین گلم مثلا ما فامیلامون خیلی خرج میکنن یعنی برفرض من اگه خرج عروسیم بشه فلانقد 

دوبرابر یا یک و نیم برابر پول خرج شده کادو جمع میشه 

اگه شمام اینجوری دست به نقدن فامیلاتون عروسی بگیرید به نفعتونه وگرنه نگیر

مثلا دوهفته پیش عروسی پسرعمه ام فقط شاباش هاش ۱۵ تومن شد 

چون خیلی ترک ها پول میریزن بعد میمونه برا صاب مجلس

خب پس وقتی گفتن به جای اینکه دلگیر شی خودتو ناراحت نکن 

بهشون بگو ما به احترام فلانی و خونوادش نمیخواهیم عروسی بگیریم و خواستیم یه عقد جمع و جور بگیریم که گرفتیم😘

هنوز منتظرم

خوب گفتی بشکنه آروم بگو و مودب ولی حرف تو بزن بی احترامی هم نکن بگو اون طور ک شما فکر میکنین نیست من  خودم خواستم

من و همسرم هر دو کار میکردیم

چند سال با هم دوست بودیم و بعد ازدواج کردیم

ما حتی جهیزیه رو هم هر چی خودمون تونستیم با کمک هم خریدیم و خیلی چیز هارو بعد از ازدواج خریدیم‌

به خانوادمم گفتم من علاقه ای به هدیه های مناسبتی ندارم و ترجیح میدم این هزینه هارو بزارم کنار و صرف کارهای مهم تر زندگیمون کنیم

خب طبیعتا این وسط بلاخره حرفی به گوشم میرسید که برات اینکارو نکردن برات اون کارو نکردن، از شروعش و انگشتر نشون بگیر تا موقعی عروسی...

اما من همیشه با افتخار گفتم ارزش هایی که من دارم برای زندگیم این چیزا نیست 

من چون از ته قلبم به تصمیم باور داشتم و به خدا توکل کردم که به زندگیم آرامش بده خیلی راحت حرف دیگران برام بی اهمیت میشد

حتی باعث غرورم بود شیوه‌ی زندگیم که چطور در برابر چیزهای مادی که برای اکثر آدم ها شده ارزش، گذشت کردم

اگر دنبال جواب میگردی که به اطرافیان چی بگی

واقعیت رو بگو

همسرم اینقدر خوب و اینقدر با معرفته که من این چیز ها در نظرم بی ارزش شده

اولویت من تو زندگی آرامش داشتن کنار همسرمه و هیچ طلایی منو به اندازهکیزاین آرامش الانم خوشحال نمیکنه

خدا خودش شاهده که اگر این حمایت هایزمن از همسرم نبود شاید ایندهمه ارزش و احترامی که برام قائله نبود اینقدر تلاش نمیکرد دوست داشتنش رو ثابت کنه. 

اگه همسرت مرد خوب و با درکی هست قطعارهمیشه یادش می‌مونه چقدر حمایت کردی ازش

من خیلی اهل طلا نیستم در کل اما تو زندگی تقریبا به هر چیزی که رسیدیم همسرم میگه تو از این سهم داری و خونه ای تازه خریدیم به اسم هر دومونه

کاملا میتونم حست رو درک کنم عزیزم...

و تا وقتی تو این شرایطی از هیچ چیزی خاطره‌ی خوش برای خودت نمیتونی بسازی...

همهدچیز برات میشه حس تلخ...

اما فقط خودت میتونی تصمیم بگیری اینجوری نباشه‌.‌..

قرار نیست همه ی آدم ها مثل هم فکر کنن و زندگی کنن. این که راه و رسم خودت رو برای زندگی داشته باشی قشنگه. 

بلاخره همه‌ی این آدم ها میرن و تو می مونی و همسرت...اونوقت تو مشکلات بیخودی که سر مسائل مادی و چشم و رو هم چشمی های بی‌خود  برات میش اومده هیچکس نمیاد حالت رو هم بپرسه