2777
2789
عنوان

دانشجوها

349 بازدید | 33 پست

تو این دوران ک دانشگاه تعطیله انگیزه دارید واسه درس خوندن 

دلتون نمیگیره همش توخونه 

وقتتون چطور پر میشه 

باورن ک میزنه یادخوابگاه میافتم😔

ای فلک... آسودگی در سرنوشت ما نبود...

سلام دخترا، من چند ساله از سامان‌لعیا خرید می‌کنم و همیشه هم از کیفیت و تنوع کارهاش راضی بودم. چون اینستا نیست، الان کانالشون رو توی بله فعال کردن و بیشتر مدل‌هاشون رو اونجا می‌ذارن با تخفیف و شرایط اقساطی.

گفتم اگه کسی دنبالشون می‌گرده، از اینجا می‌تونه پیداشون کنه

من ترم یکم

دوس دارم مجازی بمونه 😑

احترام به عقاید یعنی من به محدودیت هایی که برای خودت گذاشتی احترام بزارم نه به محدودیت هایی که میخوای برای من بزاری   تبادل نظر و گپ زدن رو دوست دارم اما با تویی ک فک میکنی فقط خودت حالیته و عقل کلی حرفی ندارم اوکی تو خوبی 🙄🤗دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید شبان آهسته می گریم؛ که شاید کم شود دردم... تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی آید 🚶🏻‍♀️🕳️
من اینقد کار دارم ک وقت ندارم سر کار باشگاه درس و زبان همه چی با هم مگ میزاره دپ شم 


خوشبحالت شاغلی 

از خونه نشینی متنفرم

ای فلک... آسودگی در سرنوشت ما نبود...
چرا ی شغل نمیگیری  اینقد الان هستن نیاز دارن ب کار در منزل و اینا میتونی دور کاری برداری


چطور پیدا کنم😔اخه شهرمون خیلی کوچیکه فقط شاگردی مغازه هس ک اونم خانوادم اجازه نمیدن 

دورکاری چطور بگیرم

ای فلک... آسودگی در سرنوشت ما نبود...
رشته ات چیه

علوم تربیتی 

احترام به عقاید یعنی من به محدودیت هایی که برای خودت گذاشتی احترام بزارم نه به محدودیت هایی که میخوای برای من بزاری   تبادل نظر و گپ زدن رو دوست دارم اما با تویی ک فک میکنی فقط خودت حالیته و عقل کلی حرفی ندارم اوکی تو خوبی 🙄🤗دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید شبان آهسته می گریم؛ که شاید کم شود دردم... تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی آید 🚶🏻‍♀️🕳️

کلا دارم پروژه و تکلیف تحویل میدم.وقت دل گرفتن ندارم🤕

این نامه را به جوان و نوجوانی مینویسم که دوران ما را نزیسته است. عزیزم که این را میخوانی، نمیدانم روزی که این را ببینی چند سال از نوشتنش گذشته است. بیست سال؟ هفتاد سال؟ صد سال؟ اصلا این به دستت خواهد رسید؟ نمیدانم روزی که این را میخوانی زنده خواهم بود یا سالها از مرگم گذشته. نمیدانم چگونه خواهم مرد. با تیری در قلبم که سزای صدا داشتنم بود؟ موشکی روی سرم که لیاقتم نبود؟ گرسنگی، چون جیبم خالی بود؟ دلبندم! شاید برای تو که این را میخوانی، اتصال به شبکه ارتباطات جهانی امری بدیهی باشد. شاید تشکیل خانواده، استقلال مالی و گشتن دنیا آرزوی محال نباشد. شاید جواب فریاد اعتراضت گلوله و طناب نباشد. شاید اطرافت پر از شعارهای پوچ نباشد. شاید غم نان و غم جان نداشته باشی، از خدا گله نداشته باشی، حسرت خانه و وطن نداشته باشی؛ یعنی امیدوارم، برایت چنین آرزوهایی دارم. شاید تا نوبت به زندگی تو برسد، درد و رنج ما زیر آوار تاریخ دفن شده است. آخر میدانی، تاریخ فراموشکار است و حافظه ما انسانها ضعیف. تاریخ همانگونه که هولوکاستها و قساوتها و جنگها را دفن کرد، ما را نیز دفن خواهد کرد؛ اما تو که این را میخوانی بدان، ما روزهایی را پشت سر گذاشتیم که حتی با وجود حافظه انسانی ضعیفمان، هنوز هم جلوی چشمانمان است. نازنینم! ما را از پس غبار گذشته و کهنگی، به خاطر دردها و آرزوها و ناکامیهایمان بیرحمانه قضاوت نکن. ما تنهاترین مردمان زمان خودمان بودیم. ما نه تنها عمیقترین ترسهای جرج اورول را زندگی کردیم بلکه چیزهایی را در بیداری دیدیم که حتی آدمی چون او هم در تاریکترین کابوسهایش نمیدید...

بیا با من کار کن پول دربیار مشغول باش 

کارمم خوراکه دانشجو هاست 😍😍

بیا گره بزنیم رشته امیدمان را به انگشت سبابه خدا؛ او هیچگاه ما را میان حادثه رها نمی‌کند❤️ پسرم باراد دنیای مامانشه ☺️👶🏻
ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2790
2778
2791
2779
2792