شادان جان ،راه رفتن روی زغال با استفاده از یه قانونه فیزیکه. مطمئنا توی خونه دیدی که وقتی توی ماهیتابه داغ چند قطره آب بندازیم ،قطرات آب مثل مروارید توی ظرف سر می خورن و دیرتر بخار میشن .به دلیل اینکه یه لایه گاز (بخار آب)دور اون قطره شکل میگیره و باعث میشه که حرارت کمتری به بقیه جاها برسه.
توی دانشگاه MIT آمریکا، استاد دانشگاهی که روی این موضوع تحقیق می کرد ،چون مطمئن بود اتفاقی نمی افته این آزمایش رو روی چند تا از دانشجویان با چشم بسته امتحان کرد. اول از روی چمن خیس ردشون کرد و بعد از روی زغال .چون اگر چشمشون باز بود جرئت انجام این کارو پیدا نمی کردند.
🔥این کار هیچ ربطی به نیروی ذهن نداره ،چون اگر به جای زغال، آهن قرار بدن ،هر کسی که پاشو روی اون بزاره ،سوختگی شدیدی پیدا می کنه.پس اگر این کار ذهن بود باید اینجا هم عمل می کرد....تنها کاری که با ذهن انجام میدن اینه که با استفاده از هیپنوتیزم ،که یه تکنیک علمی ، جرئت انجام این کارو به شخص میدن .🔥
توی آپارات جست وجو کنید و می بینید که قبل از این کار کمی با جملات و حرکات ،به نوعی افراد رو هیپنوتیزم می کنند و اون شخص بدون ترس از روی زغال رد میشه و هیچ آسیبی نمیبینه.فقط نکتش اینه که باید سریع رد بشه و اگر خیلی آهسته بره و یا مکث کنه ،پاش میسوزه .