گلم اعتدال مهمه.
نه یه آدم بی خیال و سنگ خوبه
نه آدمی که از زندگیش بزنه برای دیگران.
اگه زندگی همین الانش سخت میگذره و همه مشکل دارن بخاطر اینه که همه میگن من مهم ترن.
بله قطعا تو مهمی تو با ارزشی
ولی اگه یه روز بیدار بشی و هیچ کسی غیر از تو توی این جهان وجود نداشته باشه زندگی چه هیجانی میتونه داشته باشه؟ تا چی میخای بگردی و بخوری بخوابی و یه زندگی لش و راحت داشته باشی؟ بالاخره چی؟.
ما کنار هم با همین بالا مایینا قشنگیم ولی زندگیموقعی راحت میشه که بلد باشیم هم خودمونو دوست داشته باشیم و هم به دیگران به اندازش کمک کنیم و عشق بدیم
ببخشید طولانی شد گلم.
این شعر مال دوم ابتداییه
بنی آدم اعضای یک پیکرند/که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار/دگر عضو هارا نماند قرار
تو کز مهنت دیگران بی غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی