او زندگیم هیچ موفقیتی نداشتم تا حالا. هیچی. دانشگاه قبول نشدم. در حالی که همه اطرافیانم پزشکی و پیرا پزشکی و وکالت و.... بهترین دانشگاه ها قبول شدن و رفتند. خانوادم تحصیل کرده اند. اما من.....
بدون کنکور رفتم دانشگاه که پولش خدا تومنه و حرف اینکه با پول بابام رفتم دانشگاه همیشه رومه. عالم و آدم بهم تیکه میندازن.
اصلا پشتکار ندارم. اراده ندارم. هیچ هنری هم ندارم. هر بارم اومدم یه کاری کنم. بدتر گند زدم. جدیدا اخلاقم خیلی تند شده. اصلا دست خودم نیست انگار. اصلا نمیتونم عادی حرف بزنم. از همه چی حرص دارم. از خودم. از بی عرضه گیم. از.....
حتی دیگه انگار خانوادم هم دوسم ندارن. فقط دارن تحملم میکنن.
هربار میام یه چی رو درست کنم. بدتر خراب میشه.
هربار به خودم میگم من میتونم و میخوام دوباره تلاش کنم. نمیشه انگار. مایه سرشکستگی خودمم و خانواده هستم. دیگه هیچ کس منو نمیخواد. هیچ کس دوسم نداره.
یه آدم تمام شکست خورده ام.
