۲۲ سال ازدواج کردم خیلی زود باردار شدم و بعداز بارداری فهمیدم همسرم معتاد هست خیلی،بهم ریختم همسرم آدم عصبی بی مسولیت زورگو و از خدا بی خبره تو این چند سال همش مجبور شدم کارکنم و اون راحت بگرده هزینه ماشین خریدن خونه خریدن همه چیز با من بود ولی همه چیز با زورگویی تهدید به اینکه بچم ازم می گیره به نام خودش کرد تو این مدت مادر خواهرش هم کمکش می کردن هر وقت کار بیرون خونه خودم تموم می شد مادرش من می کشوند شهرستان خونش و تا می تونست از،من کار می کشید سالها مثل برده ازم کار کشیدن هر اذیت آزاری زخم زبون بدگویی پر کردن شوهر به جون من انداختن شوهرم خانوادش انجام دادم وقتی پسرم بزرگ شد تصمیم گرفتم جدا بشم ولی همون زمان پسرم دیابت نوع یک گرفت و حاضر نبود پدرش رها کنه با من بیاد الان ۲۰ سالشه من نمی تونم یک جوان مریض با یک پدر معتاد رها کنم. برم من جوانی عمر زندگی پول سلامتی همه چیزم به خاطر بچم از دست دادم. چون خودم بچه طلاق بودم نخواستم بچم تو سن کم بی مادر بشه ولی الان خسته مریض با وجود یک آدم معتاد و بچه مریض تنها موندم خسته از تمام زندگی درمانده از تمام گرفتاریها و هیچ پناهی جز خدا ندارم خیلی دعا کردم خیلی نذر نیاز،کردم خیلی کار تلاش کردم ولی آخرش جز بیماری تنهایی بی پولی چیزی نصیبم نشد تنها آرزوم رفتن از این دنیاست
کمپ هماهنگی کنین خودشون میان میبرن دو سه ماه کمپ بمونن ترک رسیده
چرا حاضر نیست رهاش کنه پدرشو؛پدر خوبی بوده براش؟
چندوقت معتاده؟
شغلش چیه ؟
همسرم آدم روانی اگر این کار بکنم روزگارم سیاه می کنه جرئت ندارم. همین الان مدام چند تا چاقو با خودش حمل می کنه شبا می زار ه چاقو ها رو کنارش از طرفی پسرم ممکنه خودش بندازه وسط نزاره پدرش ببرن کلا ن ازش می ترسم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
30 ثانیه پیش
32 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز