دلم گرفته

سلام عزیزم 

منم مثل تو تنهای تنها نه خانواده خودم نه خانواده شوهرم نه فامیل اون ونه من 

الان از وقتی کرونا اومد من چهار ساله خونم حتی نتونستم بابام رو ببینم یه شهر دیگس مامانم فوت کرده خواهر برادر دارم ولی چون تو زندگیم دخالت میکنن باهاشون رابطه در حد تلفنی دارم

خانواده شوهرم هم همینطور

اینجا حتی دوستای شوهرم هم کن ارتباط میگیرن

منم دوست داشتم شوهرش گفته دوست ندارم  راتباط داشته باشی البته تو این مورد تقصیر دوستمه همیشه خوبیهای دیگران رو میکوبه توسر شوهر

بله خداروشکر سه تا

البته خوب اولش که تنها بودم خودم میرفتم بیرون بازار و شوهرم هم هفته ای یکبار مبرد پارک ،کوه وجاهای تفریحی 

چرا خیلی دل تنگ میشم نه برا اون ادما برای اینکه از شهرم دورم 

دوست دارم حداقل با یه دوست خوب ماهی یا دوماهی بریم پارک قدم بزنم درد دل کنم ولی کسی نیست میرم یه جای زیارتی باون حرفامو میزنم امامزاده حسن یا صالح یا شاه عبدالعظیم شوهرم هم نه نمیگه چون میدونه تنهام 

نه از همون اول به کسی باج ندادم 

چون خیلی توزندگیم سرک میکشن ودخالت میکنن منم خوشم نمیاد

تنهایی رو تحمل میکنم ولی فضولی تو زندگیم وزندگی بچه هام وبی احترامی رو به خودم وشوهر وبچه هام   رو نه

بچه بیار البته اگه اعصاب شو داری

عزیزم ان شاالله خدا بهت صبر بده منم سقط داشتم میدونم خیلی سخته

ولی دوباره حامله شدم یه پسر 

ان شاالله خدا هم بهتون بده 

عزیزم درک میکنم چی میگی

 ببر پارک البته خیلی مراقب باس بخاطره کرونا

یا یه کلاس نقاشی یا بازی نمیدونم شرایطتون چطوره

  تو سرای محله اگه دارید یا دارلقران 

من بچه هامو برای اینکه از تنهایی در بیان اونجاها ثبت نام میکردم الان که مدسه ای هستن تابستون کلاس انلاین وگاهی حضوری با مراقبت کامل

سرای محله حتی کلتس بازی ساعتی داره

عزیزم راست میگی منم پسر کوچیکمو با ترس لرز با باباش میفرستم پارک

کلاس انلاین هم خوبه میتونه با بچه ها حرف بزنه ودوست پیدا کنه

 وکتاهای پیش یک ودو ،رنگ امیزی مشغولش میکنه