دوستی و راهنمایی

دقیقا تا بابام بود برامون میمرذن مخصوصا خاندان مادرم

بعدش شدیم خار چشم همه

سلام خانومی

مطلب ات رو به طور کامل خوندم؛

من و همسرم هم اصالتا برای دو شهر مختلف هستیم و فامیل هامون هم تو اون دو شهر هستن؛ به خاطر کار همسرم شهر سومی هستیم بدون فامیل؛ سالی یک یا چند بار شاید بریم دو سه روزه فامیل رو ببینیم ولی دیگه همش فقط خودمونیم؛

دوستام هم اکثرا اونقدر تغییر کردن که بیخیال شون شدم؛

خلاصه که من بودم و همسرم؛

دوران عقد زیاد با همسرم پارک و رستوران می‌رفتیم ولی بعد عروسی انگار حبس بودم تو خونه؛

یکسره به همسرم زنگ میزدم زود بیا می‌گفت سر کارم نمیشه که کارهام مونده؛

خلاصه که بچه دار شدم و واقعا وقت و تنهایی ام پر شد  

به این نتیجه رسیدم به جای اینکه پولم رو خرج مهمان هایی کنم که کلی تیکه کنایه بهم انداختن به جاش خرج بچه های خودم کنم؛

دومین بچه ام هم حدود ۴ سال بعد اولی دنیا اومد  

الان واقعا روزها با بچه هام سرگرم هستم کتاب هم میخونم نی نی سایت هم میام؛

هفته ای هم با همسر و بچه ها بیرون میریم حتی گاهی میریم نزدیکترین مغازه به خونه چند تا بستنی بگیریم...

ولی اینو بگم آخرش به نظر من می‌رسی که درسته رفت و آمد و صله رحم خوبه ولی بستگی به اخلاق اونا هم داره اگر شما رفتی اونا هم زود دعوت کردن خوبه وگرنه دوستی یکطرفه نمیشه  

من هر روز به مامانم تلفن میزنم و عمده بقیه وقتم رو با بچه ها و همسرم میگذرونم و خداروشکر میکنم  

همین بسه برام

البته صله رحم واجبه ولی همین که شما هر چند وقت یکبار از حال اطرافیان حتی با پیامک و تلفن و گروه فضای مجازی باخبر بشی کافیه؛

من می‌خوام دومی رو از شیر گرفتم سومی رو بیارم  

خودم یه خانواده فامیل شلوغ برای خودم درست کنم منت بقیه رو نکشم برای ارتباط  

شما هم اگر شرایط اش رو داری بچه بیار از خون خودته وقت و تنهایی ات پر میشه  

عزیزم تو تاپیک هات دیدم سقط داشتی   

منم بچه اولم رفتم مسافرت سقط شد؛

 ۶ ماه بعد مجدد باردار شدم بچه ام خداروشکر سالم دنیا اومد بعدش هم یکی دیگه آوردم؛

همسرت رو راضی کن بهش بگو تنهام و افسردگی میگیرم یهو؛ بهش بگو تو سرکار هستی چی کار کنم؟!

یه کمم از فواید بچه داری بگو؛

بگو تو میانسالی و سالمندی باید دو سه تا بچه باشن کمک مون کنن تو اسباب کشی و مریضی...

یه مقدار جستجو کن تو اینترنت چطور شوهرم رو راضی کنم برای بچه...

انشاالله راضی میشه و از تنهایی درمیای