میگوید: «زیر همین چادر فتنهها میکنید!»
میگوید: «گرمتان نمیشود؟!»
میگوید و میگوید و نیش میزند
و انگار نمیداند آتش طعنههایش بیشتر از هر گرمایی، جان را، روح را و دل را آتش میزند.
نمی داند همهی این «نیش» ها «نوش» میشوند مادام که «یاس یعنی مهربانی بر همـه».
نمی داند که میارزد برای لبخند «او» از دنیــا گذشت.
