میشه کمکم کنید

می‌دونم طولانیه ولی میشه گوش کنید شش ماه عقد بودم دو سال بچه نداشتیم زندگیم عالی بود عاشق رفت و آمد با خانواده همسرم بود فکر میکردم دنیا رو دارم از بس خوبن خیلی دوست داشتن نوه داشته باشند اونم پسر چون اولین نوه پسری بود دو سال بعد عروسی باردار شدم بهشون گفتم ذوق کردن وقتی فهمیدن پسره که دیگه رو پا بند نبودن من و همسرم دختر دوست داشتیم ولی خدا بهمون پسر داد که عاشقشم از ماه سوم بارداری همه چی برگشت بارداری بدی داشتم دیابت شدید و بالا رفتن آنزیم کبد و تنگی نفس و تیروئید کم کار و رفلاکس شدید هر روز و همیشه حالت مسموم داشتم از تهوع تا زایمان من تهوع شدید داشتم نمی‌دونم چرا تیکه ها شروع شد گفتم باردارم سخت نگیرم بچم عصبی نشه تحمل کردم ولی الان شش ماهه زایمان کردم هنوز در عذابم دارو اعصاب میخورم از بس حرصم میدن روزی نیس بین من و شوهرم دعوا نندازن گیر میدن چرا پستونک نمیدی چرا بچه هفته ای یکبار حموم میشه دو هفته یکبار حموم ببر بچم اضافه وزن داره میگن لاغره از من توقع دارن بچه شش ماهرو هم به حرف بندازم هم راه بره مگه بچه شش ماهه راه می‌ره من کلا تو خونه زندانیم جایی نمیرم بچم از پدرش که سرکار می‌ره کرونا گرفت زنگ زد داد و بیداد عرضه بچه داری نداری بهم میگه به بچه شش ماهه ساعتی شیر بدم چرا وایمیستی خودش شیر بخواد دیوونم کردن چپ و راست ایراد میگیرن امروز بچمو حموم کردم از حرص به زور تنش لباس کردم بچم گریه کرد من مادر بدی هستم لیاقت ندارم من امروز بچمو عذاب دادم به خاطر اونا آخه دیگه نمی‌کشم استوری میذارن میفهمم راجب منه دارم دیوونه میشم استوری نبینم با تیکه بهم میگن