از کجا شرو شد؟
من خیلی بی همت بودم.گاها میدیدم تاپیکای نماز شب یا تاپیک افرادی ک اهل ذکر هستن.. حتی یادمه یکی از همسایه هامون رو ک دائم الذکر بود رو درک نمیکردم.قضاوتش میکردم پیش خودم میگفتم افسردست. بنده خدا شوهرش ..البته از حق نگدریم ب خودش نمیرسید ظاهر خانومانه نداشت (نمیشناسین میگم) ولی اون زمان درک نمیکردم این ذکر دائمش نوره ک سرتاسر دنیا و آخرتش رو گرفته .
از زمانی ک برنامه ی زندگی پس از زندگی رو دیدم یه شوق عجیبی افتاد توی دلم .. دوس داشتم خوب بشم .. ب انسانیت نزدیک بشم .. جبران کنم .. غنیمت بشمرم لحظه هامو .. ب خودم اومدم دیدم دارم نماز شب میخونم .. خواب ب چشمم نمیومد مبادا از نماز شب و صبحم جا بمونم ..
احساس میکنم عمیقا عوض شدم .. انگار معصومیت از دست رفتم داره بهم برمیگرده .. انگار دارم ب فطرتم ب دوران بچگیم برمیگردم .. انگار دارم هر روز ب خود واقعیم نزدیک تر میشم ..
هنوزم پر از اشتباهم ولی مهم اینه ک برای خوب شدن ذوق دارم.
هر زمان احساس کنم روحم رو کسالت گرفته کتاب صوتی آنسوی مرگ رو گوش میدم .. مث پاوری ک شارژ میشه .. دوباره با انرژی چند برابر برمیگردم ..فایلای آخرمه باید کتاب جدید لود کنم .باید تغذیه روحم رو قطع نکنم.
چقدر حرف زدم😅 دوس داشتین از تجربیاتتون بگین
