هر روز تو خونه
تو شهر غریب
نه میتونم برم به خانواده خودم سر بزنم
و نه میتونم برم خونه اقوام همسر
دیگه روزام تکراری شده
هرازگاهی بچم رو میبرم پارک نزدیک خونه
اونجا هم پرنده پر نمیزنه
لعنت به کرونا
اگر نبود چقدر زندگیم میتونست الان قشنگ باشه
دورهمی,مسافرت,کلاس های هنری,پارک شلوغ و مسجد رفتن و روضه و ...
طوری شده حوصله بچمم دیگه ندارم بزور باهاش یکم بازی میکنم
تنها سرگرمیم تماس تلفنی به نزدیکانم هست
شب و روز یکی شده
خدایا من مثلا بنده صبورتم کم آوردم بشدت😢
الان که به یک عده واکسن میزنن ولی اونا نمیرن میگن میترسیم
پس واکسنم هیچ باید منتظر بمونیم خود کرونا خسته بشه و بره 😢
اما تا کی 😢😢
کاشکی هرکی این متن رو میخونه یک صلوات برای نابودی کرونا بفرسته
و راستی اگر شما برنامه ای دارین برای سرگرمی تو خونه بگین تا شاید به درد بقیه هم بخوره ....😘
