کسی که ۷ سال پنهونی دوسش داشتم متوجه شدم چه ادم عوضی و پست و نفهمی هست که سریع ادما رو قضاوت میکنه پشت سر منم حرف زده
فک میکردم اونم دوسم داره ولی خب روش نمیشه بگه و هزارتا دلیل دیگه
ما قبلا همسایه بودیمو زیاد میاد اینجا
دیگه دلم نمیخواد ببینمش حتی فک میکنم انتقام نگیرم بهتره. ازش شات دارم شاتای آبرو بر. میتونم ب خونوادش بگم ولی خب تجربه ثابت کرده دود انتقام تو چشم خود ادم میره ولی خب از ی طرف شاید بگه ترسید کاری نکرد و اینا
بعد ۷ سال پنهونی دوس داشتن وسط چت مزخرفش منو بلاک کرد و امون نداد بگم تهمت چرا زدی بهم.
تنها چیزی ک میدونم اینه ک دلم نمیخواد باشممممم
فک کنین ۷ سال هر روز با هم روبرو میشدیم کلی خاطره و شبای محرم و .... البتع هیچ وقت ب جز اون چته با هم حرف نزدیم. هر دو ۱۷ سالمونه انقد زجر کشیدم ک حوصله ی این که بچه ای و اینا رو ندارم
من خودم پاک بودم تا حالا رل نداشتم لطططططفا قضاوت نکنین اگ میتونین ی کمکی کنین بهم.
فک کنین ۷ سال تو ذهن خودت فک میکردی چ پسر خوبیه و با کاراش ذوق زده میشدی الان....
چرا قدر احساسم ندونست؟ چرا حتی نزاشت ثابت کنم؟ واسه من ۱۷ ساله این همه درد خیلی هستا:))))))))) دعا کنین ب جزاش برسه و پشیمون شه بیاد عذر خواهی کنه.... لطفا:)