تنها بودن منظورم کساییه ک واقعا تنهان نه کسایی ک دورشون شلوغه و احساس تنهایی دارن منظورم اوناییه ک واقعا هیچکسو ندارن نه خانواده نه دوست کسایی ک وقتی ناراحت یه نفرم نیس کمکشون کنه یه نفر نیس ک بدون ترس از قضاوت و دلسوزی و پخش شدن حرفشون بتونن باهاش حرف بزنن همه کاراشونو مجبورن خودشون انجام بدن خودشون تنها بجنگن کیا اینجورین؟
من
من
me💔
من کم کم دارم میشم چون دارم به این میرسم جز خدا هیچ کس تو تنهایی ها و هر جایی همدم آدم نیست
تو بهترین رفیق هم داشته باشی و باهاش دردو دل کنی تهش میزنه تک سرت
بگین چطوری با شرایط کنار میاین
من اتفاقا بزرگترین خبرچینمم مادرمه
من دورم شلوغه ولی با من کاری ندارن!!
دوستی ندارم! دلم بگیره کسی نیس! بخوام حرف بزنم کسی نیس! بیرون برم کسی نیس! درددل کنم کسی نیس! مشورت کنم کسی نیس!
دلم مهمونی دخترونه شاد میخواد ! ولی کسی نیس!
دلم کافه رفتن دخترانه با صدای خنده های زیاد میخواد!
دلم میخواد حتی شمال برم و چند روز فقط بخندیم
یا حتی خونمون یکی بیاد بتونیم حرف بزنیم و حال کنیم
فیلم ببینیم
یا هرچی که حس خوب میده!!
همه اینا به کنار!
دلم دوست خانوادگی هم میخواد!!
اره ولی ببین یه وقتایی نیاز به یه پدر حمایتگر داری نیاز داری ب پدری ک حتی ی لامپ خونتم خراب شد بتونی بهش بگی یا مادری ک بتونی راحت باعاش حرف بزنی درد و دل کنی کمکت کنه یا دوستی ک وفادار باشه یا فامیلی ک بتونی پیششون خوش بگذرونی بری گردش...
وقتی دور ورت شلوغه هم داری گول می خوری که اره من کسایی را دارم ، در واقع ادمی جز خدا کسی رو نداره ، تنها به دنیا می ای و با اعمالت از دنیا می ری.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-55 ثانیه پیش
-52 ثانیه پیش
-51 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز