ببخشیدا نمیخواستم دیگه مزاحمت بشم ،گفتم یه موقع از حرفهای من خسته شده باشی
الآن که رفتی قهر ،شرط بذار که از همونجا ،خونه ی پدرتون،بایدددد مستقیم برید مشاور ،از حرفتم کوتاه نیا
بعدم عزیزم ،گلم انقدر به خودت تلقین نکن که میترسم پشیمون بشم ،همه ی زنها تو این شرایط همینجوری هستن ،فقط به روت نیار ،به زبون نیار ،محکم پای تصمیمی که گرفتی وایسا ،هیچ اشکالی نداره بشینی حتی گریه کنی ،ولی جلوی روی همسرت محکم باش ،گریه ها و بی قراری هاتو دور از چشم همسرت انجام بده ،خودتو حسابی خالی کن ،ولی مقابل همسرت قاطع و با صلابت باش
با عرض معذرت همسرت به نظرم خودشیفتگی هم داره ،باید باهاش قاطع و محکم برخورد کنی
ولی از شرطی که گذاشتی کوتااااااااه نیا ،به هیچ عنوان ،حتی اگه برات غش و ضعف هم کرد،گریه کرد ،قول داد ،به هیچ کدومشون توجهی نکن،بگو من فقط در صورتیکه بریم مشاوره و نظر مشاوره رو بگیریم بر میگردم همیییییینننن ،اون الآن باید به تب و تاب بیوفته چون با این اخلاقی که داره دیگه کسی زنش نمیشه والا،خودتو بالا بگیر
اگه بدون اجرای شرط برگردی خونه اونوقت دیگه حنات پیشش رنگی نداره ،دیگه قهر کردن هاتو جدی نمیگیره ،کلا دیگه جدیت نمیگیره ،الآنم فکر میکنه مثل دفعات قبل برمیگردی ،بهش بفهمون که دیگه از این خبرها نیست
والا همین خدا گفته زن میتونه برای خیلی از مسائل اصلا از همسرش اذن خروج نگیره ،و میتونه تو شرایط عقدنامه ذکر کنه که در این صورت کلا نیازی نیست ،اون اذن خروج هم برای زمانیکه مفسده ای برای زن داشته باشه همین،مرد حق نداره از این طریق ظلم کنه ،حالا یه عده به اسم غیرت و دین دارن به خورد مردم میدن باید زد تو دهنشون اگه از اول همه ی زنها محکم بودن اینجور مردها دور ور نمیداشتن،اسلامم زیر سوال نمیرفت ،از حقت نگذر ،فرعون پروری نکن
عزیزم یکم هم ذکر بفرست بذار دلت آروم بشه ،تو خدارو داری ،بهترین و تنها پشتیبان و پناهگاه ،یاور،دوست و رفیق،که عاشقته بدون هیچ منتی
یا رفیق من لا رفیق له