دیر فهمیدم
میگم شوهر من یه زندگی با عشق تو این دنیا بهم بدهکاره
هیچ وقت از این حقم نمیگذرم
به خدا حسرت یه ذره محبت رو میخورم
دیشب خواستم بغلش کنم بگم من خیلی دوستت دارم، بیا از نو بسازیم
بیا یه فرصت دیگه بده بهم
بگو دوست داری چطوری باشم، بخدا میشم ولی فقط دوستم داشته باش
نتونستم
کتاب یا فیلم آموزشی
یا هرچی که کمک کنه که بتونم اول حال خودمو خوب کنم
اعتماد به نفسمون بالابری یا ... سراغ ندارید
میخوام از خودم شروع کنم
پدر خوبیه برای بچه هات.پسر خوبیه برای پدر مادرش .اما گناه تو چیه؟ایا تو مقصر این رفتار از سمت ایشون نسبت به خودتی؟چرا با خودش حرف نمیزنی؟یه شب قبل اینکه بخوابین خیلی منظم و مرتب ،ترگل ورگل برو پیشش با آرامش و خونسردی از دلت بگو.از تمام تلاش هایی که این همه مدت برای زندگیت کردی.با غصه خوردن که چیزی درست نمیشه خواهری
پیش قدم نشی بعدها پشیمون میشی که واسه زندگیت نجنگیدی
خصوصا اگه به جدایی بکشه و توی زندگی بعدش خوشبخت بشه
منم میگم من مقصر نیستم
میگم خدایا اگه از لحاظ مالی یا ... مشکل داشتم میتونستم کناربیام
ولی با اینکه هر روز یکیو میبینم که دوستم نداره و داره باهام زندگی میکنه و هم خودشو و هم منو از عشق محروم کرده، نمیتونم.
هم لیاقت شوهرم زندگی خیلی بهتر از این بود
و هم لیاقت من عشق
