شاید_دلنوشته

دیروزماسک‌پارچه‌ایی‌راشستم،

موقع‌آبکشی‌زیادچلونده‌بودمش،خشک‌که‌شدچروک‌موند.

موقع‌بیرون‌رفتن‌دیدم‌چروکی‌صورتکم،

صورت‌خوشی‌ندارد.شروع‌کردم‌به‌اتوزدنش!

من‌دراین‌سال‌هاچیزهای‌زیادی‌رااتو‌کشیده‌ام.

حتی‌دستمال‌آشپزخانه‌را،حتی‌جوراب‌پشمی‌راو....

خیلی‌چیزهارا...

باخودفکرکردم‌زمانی‌چه‌قدراتوکردن‌«ماسک‌پارچه‌ای»

میتوانست‌بعیدوعجیب‌باشددرذهنم‌وحتی‌تصورش‌

خنده‌دار...چه قدربی‌ملاحظه‌است‌دنیا..!چهقدرسریع

رویش‌میشود‌ورق‌هارابرگرداند،

دغدغه‌هارا،حساسیت‌هارا،ای‌کاش‌هارا،دلواپسی‌هارا،

آدم‌هارا..

چه‌قدرعجیب...

چه‌قدرکم‌حرف...

ممکن‌است‌ورق‌برگردد

چه‌بی ملاحظه‌است‌دنیا‌........