عزیزم آدم میره سرکار که مستقل باشه و زندگی خوبی رو برای خودش تشکیل بده.
دوستت درآمد داره بهتره حتما منزل رو جدا کنه که بعد از کار آرامش رو تو خونه داشته باشه این طوری بخواد پیش بره دور از جون چند سال دیگه ناراحتی اعصاب میگیره.
مسلما هرچقدر به سمت بالاشهر بره از نظر فرهنگی بهتره ولی خب به همون نسبت هم اجاره ها گرونتر
یه سوئیت ۲۰ ۳۰ متری هم براش کافیه و واجب نیست حتما یک خوابه اجاره کنه که مبلغ بالایی مجبور باشه بپردازه.
منطقه مجیدیه جنوبی خونه های کوچیک زیاد پیدا میشه منطقه نسبتا خوبی هم هست گرون هم نیست
سمت قلهک هم چنتا از دوستام قبلا گرفته بودن موارد کوچیک پیدا میشه ولی خب گرونه دیگه. شهرک رسالت ضلع غربی میدان رسالت هم میدونم سوئیت داره.
یکی از دوستانم هم تو به پانسیون خصوصی تو یوسف آباد ساکن شده بود ولی متاسفانه اسم پانسیون رو یادم نیست. خودش اتاق تکی داشت و راحت بود.
فقط پیشنهاد میکنم سعی کنه بیشتر رهن کنه که مجبور نباشه پول نقدش رو بده.
حقیقتا مستاجری مشکلات خاص خودش رو داره ولی باز بهتر از شرایطی هست که ایشون داره. بیشتر صاحب خونه ها هم اگر آثارشان سر وقت واریز بشه ترجیح میدن مستاجر ۵ سال بمونه چون با هر بار بلند شدن مستاجر رنگ آمیزی و تعمیرات باید انجام بدن و خب طبیعتا یکی دو ماهی خونشون خالی میمونه.
اینکه هر روز بعد از خستگی کار بخوای تو خونه هم از همه طرف فشار رو تحمل کنی و بعد مجدد صبح با ذهن داغون و خسته روز رو شروع کنی قابل قبول نیست. این همه بیمار روحی اطرافمون افرادی هستن که زیاده از حد ظرفیت تحمل کردن و عصبی شدن. مشکلات روحی رو سخت میشه درمان کرد. دوستتون هم تازه ۳۰ ساله هست و اعصابش رو برای زندگی آینده لازم داره. صد درصد تشویقش کنین مستقل بشه.
در ضمن مستقل زندگی کردن هم مسئله چندان پیچیده ای نیست اصلی ترین قضیه این وسط استقلال مالی (پول) هست که ایشون خداروشکر شاغل آن. دیگه خرید موادغذایی و آشپزی و واریز فیش رو همه میتونن تنهایی انجام بدن. برای امنیت هم منهای قفل کردن در و راه ندادن غریبه داخل منزل کار خاص دیگه ای نمیشه کرد. خیلی ها مطلقه و یا حتی بیوه هستن و تکی با یه بچه زندگی میکنن .اداره کردن خود آدم اصلا سخت نیست و بهتره نگرانی ای نداشته باشه.