دوست دارم در آغوشت گم بشوم
مثل کودکی که در کوچه ای مادر خود را گم کرده است
و بوسه های باران مرا
پر از لطافت هوای دوست داشتنت کند
دوست دارم ببویمت
و از عطر بهاران لبریز شوم
از استشمام عشق پر شوم
آری چقدر برایم همه چیزت قشنگ است ....
این وقت صب حوصله داریا
دستانت بوی نسیم صبح گاهی بهار میدهند
و چشمانت به شیرینی توت های سفید سر شاخه هایی که دستم به آن ها نمی رسد
لب هایت منظره ی ستاره ها در آسمان کویر
و تپش های قلبت شریان خون رگ های من هستند
چقدر همه چیزت قشنگ است
چقدر زندگی جریان دارد در همه ی آنچه داری.
در خاطرات به جا مانده قدم میزنم
به همان کافه ی همیشگی میروم
صندلی رو به رویم پوزخند میزند به این تنهایی
به خیابان میروم
برگ های پاییزی میخندند به جای خالی قدم هایی که کنارم نیست
باورکن در این شهر که راه میروم
در هر خیابان تورو میبینم
با هر عطری تو را میشنوم
با هر صدایی تو را می خوانم !
من در کوچه های زندگی گم شده ام
در خیابان حیات کتک خورده ام
و بدجوری دلم تنگ باغ داشتنت شده
حتی تنهایی دلش برای من میسوزد
برای من که حتی دیگر بهار دستانت
زمستان تاریک خیالم را بغل نمی گیرد
برای من که جز خود کسی را ندارم
خودی که دیگر چیزی از آن نمانده
چیزی که قابل بیان باشد...
چشم هایم را باز میکنم
چشمان سرد یخ زده ات را میبینم
برات چای میریزم
سرد میشود و نمیخوری
عطرت را نفس میکشم
صورت بی احساست را می بوسم
می زنم بیرون
و تو منتظر برگشتنم میمانی
به خانه که بر میگردم
دوباره همان چهره سرد همیشگی را می بوسم
و یادم می آید شیشه عطرت دارد تمام میشود و اگر تمدید نشود
هوایی برای نفس کشیدن در این خانه نمیماند
و میدانی چقدر سخت است
زندگی با یک قاب عکس
و یک شیشه عطر که
بوی روزهای خوب با تو بودن بدهد!
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
