دیگ از خودم بینهایت خستم
ما همانهایی بودیم که همیشه کوتاه آمدیم و خودمان را به نفهمیدن و نشنیدن زدیم تا درگیری و جنجال، خاتمه پیدا کند و دلجویی میکردیم تا آرامشِ از دست رفته، برگردد. که پرچم سفید صلح را بالا میبردیم و آتشبس اعلام میکردیم.
ما همانهایی بودیم که اندوهمان را میبلعیدیم و وانمود میکردیم مشکلی نیست و از چیزی ناراحت نیستیم.
ما همانهایی بودیم که دردمان برای خودمان بود و شادیهامان برای همه، که مرهم زخمهای دیگران میشدیم و پذیرای دردهایی که از خودمان نبود...
ما صلحطلب بودیم! دلمان میخواست که جهانمان از جار و جنجال و تنش به دور باشد. دلمان میخواست هیچ دلگیری و اندوهی کش پیدا نکند و هیچ دردی ادامهدار نباشد. این بود که قیچیِ صبر و ایثار بر میداشتیم و نخِ تنشها و کشمکشها و دلخوریها را میبریدیم و برامان هیچ مهم نبود به بیخیالی متهم خواهیمشد یا نابلدی، یا نفهمیدن!
ما در میان انفصالها دنبال آرامش و صلح میگشتیم...
#نرگس_صرافیان_طوفان
شروع ۱۰تیر۱۴۰۰یادم بمونه شما هم بگید
