از صب تا شب ی گوشه بشینی گریه کنی و بعدش چن دقیقه اروم فکر کنی و دوباره ساعت ها شروع ب گریه کنی شبا وقتی میخوای بخوابی با چشمای گریون وسط گریه های ساکتت خوابت بببره و نصف شبا با گریه حاصل از کابوست از خواب بیدار شی
و بعد چن وقت زندگی تکراری ام کارت ب خودکشی برسه😆🙃💔