کسی هس مثل من صب تا شب خیال پردازی کنه...کلا بدون دنیای خیالیم نمیتونم زندگی کنم به نظرم این خیلی بده چون از دنیای واقعیم خیلی فاصله میگیرم....البته از طرفی هم خوبه میتونم کلی داستان و رمان بنویسم و چند تا نوشتم...ولی به چه دردم میخوره
چیکار کنم؟وتقها خیلی اذیت میشم روزی چند ساعت فقط فکر میکنم حتی شب ها اگه خیال پردازی نکنم نمیتونم بخوابم شما فرض کنین ساعت ده رفتم سر جام اما تا ساعت دوازده هنوز فکر میکنم
