البته مهمه که روی بچه ی اول کار کنیم و مهارتهای تربیتی رو یادبگیریم.
بعضی چیزها اقتضای سن بچست،مثلادختر خودم توی سن خیال پردازی و حسادته که قبلا اینطور نبود خب مسلما اگر نرم و یاد نگیرم چطور برخورد کنم،خب مسلما نتیجه ی خوبی نمیگیرم.بچه ها سرمایند،و همه ی بچه دارها سختیها و شیرینیهایی دارند،مهمه که راههایی پیدا کنیم که سختیها هم به شیرینی تبدیل بشن.
در مورد بداخلاقی بچه ها،پسر خودم هر وقت گرسنه باشه یا حوصلش سر رفته باشه یا خیلی خوابس بیاد،یا یبوست داشته باشه و از نظر مواد مغذی مثل آهن و ویتامین دی آفتاب و...کمبود داشته باشه،بداخلاقیش بیشتر میشه و هر چی هم بخوام کم محلی کنم یا دعواش کنم و...مسلما نه تنها نتیجه ی مد نظرمو نمیگیرم بلکه بچه بداخلاقتر میشه.پس باید دنبال پیدا کردن راه حل باشیم.
مثلا ما نمکمونو کلا کردیم نمک دریا،معمولا برا بچه ها شکر قهوه ای استفاده میکنم چون هم آهن بدن رو بالا میره و هم ضد یبوسته،البته زیاد هم نمیدم چون از اون طرف بچه ممکنه دچار اسهال بشه،پس هر چیزی متعادل و به اندازه.