تجربیات مادرانه

راستی عزیزم برای اینکه از لحاظ جسمی بتونید هم سلامت باشید هم مامان این ۶ دسته گل بهشتی بشید چه کارهایی کردید؟ فاصله سنیشون چطوره. درباره بارداری در سن بعد از ۴۰ تجربه ای دارید؟

چیزی که اینجا دیدم معمولا اونایی که فاصله سنی بچه هاشون بیشتره معمولا میگن فاصله سنی کمتر خوبه. و اونایی که فصله سنی بچه هاشون کمتره میگن کاش بیشتر بود.

موصوع اینه که هرکدوم سختی های خودشو داره.

اختلافشون تقریبا سه ساله.خیلی خوبه که به مسائل مختلف فکر میکنی،حتما کانال خانواده ی چند فرزندی و همینطور هوش متعادل رو پیگیری کن،خیلی کمک کننده هستن.

 اختلاف سنی چه کم باشه چه زیاد مسلما چالشهای خودش رو داره.و هر کدوم مزایایی هم داره.مسلما چند فرزندی مزیتهاش بهتر و بیشتر از تک فرزندیه.

البته برای فرزند سوم هم فعلا امکانشو ندارم مگر اینکه خداخواسته باشه که چالشیه که خدا برای رشدمون قرار میده یقینا و باید بپذیرم.در کل اگر فاصله زیاد بشه.باید به فکر این باشم که نزدیک به سنش یه خواهر یا برادر هم نسل خودش داشته باشه یقینا که از نظر تربیتی بهتره.و اگر همون سه فرزند رو کسی فقط بخواد خب اگر نذاره خیلی فاصله بیفته بهتره از نظر تربیتی.

البته اصلاح تغذیه و تقویت بدن هم باید بهش توجه بشه.

همینطور مهمه که محیط برای پذیرش بچه ها آماده باشه.درسته بچه نداشتن شاید راحت تر از بچه داری باشه ولی توی بچه داری رشدهایی هست که با خیلی چیزها بدست نمیاد و یا سخت تر بدست میاد.

در کل اهم و مهم کردن شرایط تربیت،امکانات و حتی تفریح و تحصیل و اشتغال و...خیلی مهمه به نظرم که بهشون توجه بشه،شاید برای بدست آوردن چیز بهتر لازم بشه یه مدت از یه سری چیزایی که دوست داریم کمی فاصله بگیریم و یا به تدریج با کمک مهارتهای برنامه ریزی و...به اهداف دیگه ای که برای خودمون دوست داریم هم برسیم.

اینکه آدم سریع به یه سری آرزوهاش مثل شغل و...برسه ولی دیر تصمیم به داشتن یک فرزند بگیره،دلیل نمیشه شرایطش بهتر باشه از مادری که چند فرزند داره و کم کم به اهداف دیگه ی مد نظرش مثل تحصیل،اشتغال و... با برنامه ریزی و کمک مشاور رسیده و فرزندان خوبی هم تحویل جامعه داده.این مادران مسلما الگوی خوبی میتونند برای ما باشند.

جالبه دخترم چند تا دوست هم سن و سال داره،بعضیاشون تک فرزندن و بعضیا خواهر و برادر هم دارن.جالبه اونایی که تک فرزندن وقتی با مادرا میشینیم برا درد و دل همش میگن بچم خیلی حوصلش سر میره،همش میخواد جایی بره که بچه هست یا یه بچه دار بیاد خونمون و...جالبه انرژی و هزینه و وقتی که دوستانم برای تربیت درست یک فرزند میذارن واقعا یه جاهایی با اومدن فرزند دوم حل میشه.در نتیجه میتونم بگم گاهی واقعا با چشم میبینم که زحمت اونها کمتر از کسانیکه چند فرزند دارند نیست!البته به شرطی که به تربیت بچه اهمیت داده بشه.بنده خیلی وارد نیستم در مباحث تربیتی ولی واقعا صلاح نمیبنم بچم بجای بازی با خواهر یا برادری که در یک خانه هستند تک فرزند باشه و با بچه های بی ادب محل زندگیمون که حرفای بد میزنن و اهل دیدن فیلمهای نامناسبند بیشتر وقتشو بگذرونه.البته گشتم و دوستای خوب برای دخترم پیدا کردم ولی خب هر روز که نمیشه هم رو ببینند.

خدا راهکار نشونت بده عزیزم.حتما ویژگی های سنی رو مطالعه کن.مثلا دو سالگی سن مالکیته و چون بچم کوچیکه مسلما اگر جایی برم که یه بچه هم سن خودش هست در حد نیم ساعت میتونن هم رو تحمل کنند،منم بچمو دعوا نمیکنم،شرایط رو تا جاییکه میتونم مدیریت میکنم و اگر واقعا خسته میشم و بچه ها دچار تنش میشن،مهمونی رو طولانی نمیکنم یا اگر مجبورم طولانی باشیم با راهکارهایی سعی میکنم مدیریت کنم.و مسلما فرداش دیگه جایی نمیرم و کار سنگین نمیکنم چون دیروز خیلی انرژی گذاشتم  

دخترمم الآن5سالشه و به اقتضای سنش کنجکاوه،ممکنه گاهی دچار حسادت بشه،خیال پرداز شده و دوست داره بهش مسئولیت بدم،خب اگر با مطالعه و یادگیری مهارت پیش برم یقینا هم زندگی به کام من شیرین میشه هم بچه ها.

توی هر سنی هم دعوا هست.من همیشه میگم اگر بچم توی خونه با خواهر یا برادرش دعوا کنه و من بتونم از اون موقعیت یه استفاده ی خوب تربیتی کنم که باعث رشد خودم و بچه ها بشه و یاد بگیرن چطور از خودشون دفاع کنند،یاد بگیرند همیشه همه چیز نمیشه باب میلشون باشه و نازک نارنجی بار نمیان و... خیلی بهتر از اینه که تا حالا کسی بهش نگفته باشه بالاتر از گل نگفته باشه و توی کوچه یا با بچه ی فامیل و آشنا دعوا کنه و مدیریت ما گاهی سخت تره،چون باید هم هوای بچه ی خودمون رو داشته باشیم هم بچه ی دیگران رو هم گاهی پدر و مادرو...

البته که شما کوه تجربه اید نسبت به من.بغل کردن و بوسیدن بچه ها و وقت گذاشتن برای تک تکشون هر چند کوتاه و در موقعیتهای گوناگون خیلی صمیمیت قلبیو توی خونه بالا میبره.مشغول کردن بچه ها به آب بازی و گل بازی و بپر بازی و...هم خیلی خوبه.زیاد تلوزیون دیدن میتونه بچه ها رو پرخاشگر کنه،مهم هم هست کارتونی که میبینند توش هدفهایی که مد نظر دارید باشید.مثلا من برا بچه هام کارتن زی زی گلو دانلود کردم یا خونه ی مادربزرگه و...و گاهی هم در مورد نمات کارتون صحبت میکنیم.

کانال خانواده ی چند فرزندی خیلی بهتون کمک میکنه.پر از مسائل کاربردیست در زمینه های مختلف مثل همین دعوای بین فرزندان،و چون خود مسئول کانال چند فرزند دارند و اهل تجربه و تحصیلات هستند،راهکار زیاد میدن و جالبه خودشون هم از چالشهاشون میگن و راهکارهایی که مشکل رو میشه باهاش حل کرد و از اون موقعیت شیرین ترین نتیجه به مرور زمان بدست بیاد.

@فاطمه76_4375  

سلام اینجا دورهمی مادرای بچه دوسته. خوشحال میشیم از تجربیاتتون استفاده کنیم. لطفا دوستانی که فکرمیکنید اینجا به دردشون میخوره تگ کنید.

چجوری دوست خوب یرای بچه اتون پیدا کردید؟

سلام ممنون 

بله کاملا درست میگید، البته من خودم بخاطر تحصیل بچه دارشدن رو به تعویق انداختم و بعد از دکتری تازه اقدام کردم، اما بشدت پشیمونم و اگر زمان برمیگشت  خیلی زودتر بچه دار میشدم، خیلی ها رو دیدم که با بچه هم درس رو ادامه دادن، با این وجود امیدوارم از این به بعد خیر و صلاح برام اتفاق بیفته و خدا بهم جرات و قوت چندفرزندی رو بده، بابت اون کانالها هم واقعا ممنونم

اول از همه مادراشون و سبک تربیتیشون برام مهمه،دوم اینکه اهل دیدن فیلمهای ناجور نباشن یا حرفای زشت یا زدن بچم نباشن.البته اگر گاهی برای تربیت بهتر دخترم مجبور بشم گاهی با بچه های کوچه یا فامیل و...بازی کنه که بتونه خوب و بد رو تشخیص بده وبهتر تعامل داشته باشه و بتونه نه بگه و از حقش درست دفاع کنه و...دورا دور و غیر مستقیم روی بازیها و حرفهاشون نظارت دارم.البته بعضی بچه ها رو که به مرور زمان خیالم راحت میشه بیشتر باهاشون تعامل داره،در کل نظارت غیر مستقیم حتما دارم،به خصوص جایی که بزرگتری بالای سرشون نیست.البته بعضی از دوستان و اقوام هستند که اگر بچم پیششون باشه و زمانی من نباشم دورادور روی بچه ها نظارت دارن.

مثلاالبته یه بار یکی از دوستاش اومد خونمون و بدون اینکه اجازه بگیره یکی از وسایل دخترمو بی اجازه برد،خب به جای قهر و دعوا و...به دخترم یاد دادم با ادب حقش رو بخواد.و خودم هم کمکش کردم.اما دیگه اون وسیله گم شده بود،به دخترم گفتم بگو اشکالی نداره ولی دفعه ی بعد نباید بی اجازه چیزی رو ببری.الآن خیلی با هم دوستند.این یه چالش بود که شد برامون فرصت آموزش و تربیت.

جالبه منزل قبلی ما جایی بود که واقعا بچه های بی ادبی داشت،بعضیاشون بروز ترین فحشها رو میدادن،اون یه چالش بزرگ بود،ما سه سال توی اون منطقه بودیم،مسلما نمیذاشتم دخترم با هر کسی هم بازی بشه و میبردمش پارک و پیاده روی و خونه ی دوست و اقوام و غالبا هم توی خونه ی بدون حیاط بودیم ولی با تاب بازی و کاردستی و...حسابی مشغول بود و وجود برادرش هم خیلی شرایطو بهتر کرد و دیگه زیاد بهانه ی دوستاشو نمی گرفت.

عزیزم ۸ ساعت سرکارن،بله واقعا خدارو شاکرم

میشه بگید از چه نظر پشیمونید که بچه دار شدنو عقب انداختید؟

چقدر جامع و کامل توضیح دادین ممنونم از صبوریتون ک زحمت تایپ ب جون خریدین ببخشید کدوم کانال خانوداده چند فرزندی لینکشو میدین

خب جنبه های زیادی داره، اول اینکه واقعا درس خوندن مساله ای نیست که بخاطرش امر مهم بچه داری رو به تعویق بندازیم، بنظر من دهه ی سوم زندگی بهترین دهه است و بهتره صرف پروژه های مهم مثل فرزندآوری بشه، دوم اینکه اگر هم نمیخوایم زحمت همزمان بودن درس و بچه رو بکشیم، بهتره اول به بچه برسیم چون درس خوندن در سن سی و چندسالگی به مراتب راحت تر از بارداری و بچه داری بالای سی ساله، سوم اینکه از لحاظ سن باروری زمانمون محدود میشه، من خودم خداروشکر مشکلی نداشتم و بعد اقدام زود باردار شدم ولی چون بالای سی هستم باید بخاطر مخاطرات بارداری بالای ۳۵ سال، زودتر برای بچه های بعدی اقدام کنم، ضمن اینکه ترجیح میدادم فاصله سنی کمی با بچه م داشته باشم که میسر نشد...

حالا اینا چندتا مثال بود اگر بخوام مطلب رو باز کنم خیلی جنبه های دیگه هم داره

سلام عزیزم ببخش چند روز نبودم الان پیامت رو دیدم شرمنده هر سوالی داری بپرس عزیز دلم هر کمکی بتونم میکنم