سلام بچه ها. من دلم داره از غصه داره میترکه. خانواده شوهرم شیراز زندگی میکنن و همسرم به خاطر من برای شروع زندگی، یک ماهه که اومده مشهد، و اینجا خونه خریدیم و شروع به کار کرده. نمیگم شوهرم به مادرش وابسته نیس ولی مادرش خیلی بیشتر وابستس و هر بار که زنگ میزنه به شوهرم، شوهرمو هوایی میکنه که برگرده شیراز. دارم دیوونه میشم و خستم از این شرایط. به نظرتون این وابستگی به مرور کم میشه؟ راهی هست که همسرمو بکشونم سمت خودم تا بیشتر به فکر زندگی دو نفره ی خودمون باشه و انقد فقط به فکر تنهایی مادر و پدرش نباشه؟؟؟؟
ببین برای خارج از تهران که ویزیت آنلاین رایگان دارند، ولی اگه تهرانی و می تونی هزینه کنی حتماً یه نوبت از مرکز تندرستی دکتر گلشنی بگیر تا تمام مشکلات بدنت یکبار کامل چکاب بشه.
من خودم هم پای پرانتزی داشتم هم گردن درد ، همسرم هم کف پای صاف و کمردرد شدید داشت جفتمون با ورزش تخصصی و آبدرمانی الان خیلی بهتریم.
مادره حق داره دیگه من پسرم ۹ سالشه کار میکردم به خاطر پسرم سر کار نرفتم به هر حال کل زندگیمو گذاشتم ...
حالا پسر به کنار.... اگه دختر هم میبود انصاف نبود.....
ولی اسی بنظرم این وابستگیها با تلفن رفع میشه.... و چن. ماه یه بار دیدار کردن
برای سلامتی و تعجیل ظهور آقامون...حضرت عشق.... مهدی فاطمه صلوات.....شمایی که میخونی..🤨 تویی که دعات میگیره و ما خونه خریدیم از دعای خیرت،واسه سلامتی پسرم هم دعا کن😔
پدرومادرشو به خاطرشما ول کرده از شهرشون اومده شهر شما خونه خریده بعد میگی چی کار کنم بکشونم سمت خودم یعنی بعد این همه سال که برا بچشون زحمت کشیدند حتی حق نداره ناراحتشون باشه وبشون فک کنه
کلا نامردیه دیگه من خودم همچین کاری رو نخواهم کرد در اینده
مرسی که ی خانم بالاخره همچین نظری داد..حالا شماها باز خانم هستید..فاز این پسرهایی که با وجود تنهایی پدر و مادر میرن زن میگیرن و نمیدونم چیه..نامرد بودن رو رد کردن دیگه اینا