دوستان من بعد اون شکست عاطفی که خوردم و اینکه تو تاپیک دیگه گفتم‌سه ماه میگذره دوباره باهاش حرفیدم و اذیت شدم باز ... سرمو با درس و رژیم گرفتن و ورزش پر کردم .. اما هنوز احساس تنهایی می کنم ..
گهگاهی با مادرم میحرفم ولی وقتی گوشیمو میگیرم دستم‌حس میکنم برا کسی مهم نیستم ... دیروز داشتم‌فک‌میکردم .. دوستام همیشه من اول پیام‌میدم و حالشونو میپرسم تو دوران کرونا هم‌یه مدت بهشون پیام ندادم اونا هم سراغی از من نگرفتن .. الان حتی واتساپم باز میکنم یه پیام‌کوچیکم نیست .. خواهرم اینا زنگ میزنن خونه من تلفنو میگیرم باهاشون میحرفم اونا اصن یادشون نمیفته من هستم و خب من نمیتونم همه حرفامو بهشون بزنم ... این سه ماهم هر روز به طرف فک کردم صد بار مردم و زنده شدم تو تنهایی ... کلا سخت میگذره
