من بچه ندارم یه حسی هست که در تموم مادرا دیدم میخواستم دلیلشو بپرسم چون واقعا برام سواله چرا یه مادر رو یکی از بچه ها یه حسی داره که نمیتونه کوچکترین ناراحتیشو ببینه و تمام کارای بدشو خوب میبینه و کلا نظر مثبتی به اون بچه داره حرفاش خیلی روش تاثیر میذاره ولی نسبت به بقیه بچه ها اینجوری نیست ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سوال منم هست
همیشه یه بچه سوگلی خونه ا
من دوتا دارم جفتشونم دوس دارم ولی دخترم خیلی دلبری میکنهههه بیشتر به دلم میشینه
من احساس میکنم بچه بعدی بیارم نمیذارم آب تو دل دختر بزرگم تکون بخوره،نمیدونم شاید اونموقع اینجوری نباشه
من دوتا بچه دارم خودم اینطوری نیستم یعنی هنوز این حس ندارم ولی دور برم دیدم یکی عزیز تر
مثلا من مادرم بعد از دوبار سقط جنین و تهدید به طلاق برادرم را باردار شد و برادرم شد امید زندگیش
تو بچگی یا بیماری گرفت که مامانم بیشتر بهش توجه کرد
برای موفقیتش خیلی تلاش کرد
البته از ماهم کم نزاشت
من الان که مادرم درکش میکنم
اگر خانمی از طرف همسرش حمایت عاطفی مناسب داشته باشه به بچه هاش دلبسته نمیشه
بچه های اول یه جور دلبستگی بوجود میارن
بچه هایی هم که ناخواسته بودن و والدین تلاش کردن سقط کنن ولی بچه ها موندن به خاطر یکم عذاب وجدان یه جور دیگه عزیزن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
