میدونید حس میکنم برای ازدواج ماباید بااون فرد خاطرات مشترک داشته باشیم . مثلا هم شهری باشیم یا هم محله ای یا مثلا از یه روستا که همیشه از بچگی میرفتید و کلی خاطره مشترک تو ذهنتون دارید . مثلا طرف پسر داییته که همیشه پیش هم بزرگ شدید وهمیشه پیش هم بودین و اوناهم با ختنواده شما عالی هستن و دوستشون دارن. فکر کن بعد شوهر میکنی همیشه پیش خونوادت میمونی و بااونا مسافرتم میری و هیچوقت از خانواده تو بد نمیگه چون فامیل خودشم هستن. و اینکه باهم راحتید وهیج چیز پنهونی نداره ازتون چون گذشتش رو میدونید. نن همچین کسایی تو زنوگیم ندارم و پسر فامیل یا آشنای این مدلی . پس هرگز ازدواج نمیکنم واقعا این تصمیم منه مگه اینکه طرف پولدار باشه یا موقعیت خوب😑😑😑