تصورشم عین مرگه برام یک روز دخترمو نبینم😭اخه چطوری میتونن تحمل کنن بچشون زیر دست اینو اون باشه
باخودشون نمیگن الان کجاس
چیکار میکنه
چ میخوره
چی میپوشه
کجا میره
کسی نازشو میکشه
کسی باهاش مهربون هست
کسی مث مادر دوسش داره
نکنه کسی اذیتش کنه
نکنه...نکنه...نکنه....
من الان اگ از مرگ میترسم فقط بخاطر این چیزاس بعد بعضیا چجوری بچشونو ول میکنن و طلاق میگیرن حتی سراغی از اون بچه هم نمیگیرن
😐😐😐به خیال خودشون زرنگی میکنن
منم
مادر نیستن
فقط زاییدن
نمیدونم☹
هی میخوام یادم بره اون تامیک لعنتی نمیذارین 😭
من فكرميكنم هركس كه اين كارو ميكنه ناچاره ،فكرشم وحشتناكه
سوال منم هست😑
اره من دیدم پسرش فک کنم یه ساله بود طلاق گرفت
بعد داد به شوهره که بزرگ کنه
الان خودشم ازدواج کردن ماه بعد زایمانشه
پسرشم هر چند ماه یه بار میبینه
شاید خیلی براشون سخت باشه کسی ک از ته دلشون نیومده ولی دیگه چاره ای ندارن
تا با کفش کسی راه نرفتی راه رفتن کسیو قضاوت امکان نداره یه مادر نگران بچش نباشه اما شاید شرایط نگهداری نداره
منن این فکررو میکردم ولی پای حرف دل یکشون نشستم دیدم حق داره شرایط بعضی ها سخته واقعا
