سلام.چقدر سخته واقعا بدونی دیگه نمیتونی یکی از اعضای خانواده ات راببینی..خیلی خیلی..یوقت هست عضو خانواده ات میره یه سفر حتی طولانی اما بازمیدونی میاد..ولی اینجوری داغون میشی..پدرتو دیگه نتونی ببینی..وااای خدا..من هنوز تو بهتم..خدااااایا....دوماهونیمه پدرمو ندیدم.بنظرتون آدم بدم بمیره مثلا من بمیرم برم میتونم برم بابامو ببینم یا نه ..بندازین ور دختر۸ماهه ام رو چه کنم...اینکه میدونی دیگه عضو خانواده ات رو هیچ وقت نمیبینی خیلی عذابه ....
خدا بهت صبر بده عزیزم 😔😔😔
دردی که آدم رو نکشه قوی ترت می کنه
من یاد گرفتم که با دردام کنار بیام حتی درد نبود پدرم
سخته ولی چاره ای نیست
اونجاهمه چی یادته غیرخونواده همش حسرت میخوری بگردی دنیاویکارخوب برای اخرتت انجام بدی
خدا به دلت صبر بده،رفتی حمام غسل صبر کن
خدا رحمتشون کنه، براشون فاتحه خوندم، ان شاءالله که خدا بهتون صبر بده ... منم پدرمو سال نود از دست دادم خیلی دلتنگشم، بعد از سحری خوابشو دیدم...😔 خدا بیامرزه همه ی رفتگان رو، بازگشت همه بسوی خداست ... روحشون در ارامش...🖤
شمردن روزها براتون فایده ای نداره الان شما خانواده و فرزند زنده ای دارید که به شما نیاز دارن و سوگواری بیش از حد میتونه اونا رو هم در سختی بندازه . درسته که سخته ولی این غصه ها برای همه هست مهم اینه که بپذیریدش و در قلبتون همیشه به یاد پدر باشید و در زندگی پیش رو کارهای مفیدی به یاد ایشون انجام بدید این که بشینید بشمارید انقدر ندیدمشون انقدر گذشت فقط شما رو بیمار افسرده میکنه . باید خودتون رو از این حالت سوگ خارج کنید و بپذیرید که زندگی ادامه داره و دیگر عزیزان زنده تون هنوز هستن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
