جانان
نمی دانم چگونه ردیف کلمات را پشت هم بچینم که زبان قاصر است از بیان
نمی دانی چطور جا خوش کرده ای در این یک مشت ماهیچه
نمی دانی چطور برایت می تپد این دل
گاهی فکر میکنم این جمله که می گویند انسان برای زنده ماندن به آب و غذا و هوا نیاز دارد از اساس غلط است
همیشه غذای روح بر جسم ارجحیت داشته و دارد
از زمان لیلی و مجنون گرفته تا زمان من و تو!
می دانی دلبر تو که نباشی نه خواب دارم نه خوراک
دقت کرده ام سخت تر هم نفس میکشم
(نفسم می گیرد در هوایی که نفس های تو نیست)
تو که نباشی مرده ای ام به حالت ایستاده
زنده بودن که فقط به این نیاز های پست نیست
آدمی به عشق زنده است
نمی دانم شاید این حرفهایم زیادی رمانتیک گرایانه باشد
و به مزاج برخی خوش نیاید
ولی از تاریخ که نمیشود چشم پوشی کرد
از آدم و حوا گرفته تا من و تو
همان برخی هم روزی به حرف هایم میرسند
مدیر کارخانه ای که هر ماه سود کلانی میکند
کافیست فقط یک ماه معادلاتش باهم نخواند
آن وقت میفهمد عشق یعنی چه
مادری که فرزندش یک روز در تخت بیمارستان باشد
می فهمد عشق یعنی چه
جانان عشق انسان به انسان از والاترین عشق های دنیاست
پیامبر فرموده:مشتاق کسی است که به خواب و آب میل نداشته و با دوستانش انس نگیرد
در خانه ای منزل نکرده
و آرام و قرار ندارد
مگر تعریفی زیباترین از این برای عشق هست؟
حال آنکه من عاشق تو هستم
نه تاریخ می تواند جلویم را بگیرد نه دین نه انسانیت
من عاشق تو هستم
#معصومه_بهروز
🤪❤️🖤
