دقیقا حال منه ولی من چندان بیرون نمیرم. اصلا تو این دنیا زندگی نمیکنم که بیشتر از این زجر بکشم. تو یک دنیایی که با رمان و موسیقی و اینستاگرام ساختم زندگی میکنم و منتظر مرگم یا شاید هم تموم کردن درس و جایی کاره ای شدن. شاید منتظر یک مرد بهتر. این ها یک نور ضعیف هستن که کمکم میکنن نفس بکشم. هرچند من خانواده درست و درمونی هم ندارم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
