راستش لذت بردن رو بلد نیسیم.تو زمستون از سردی مینالیم توی تابستون از گرمی.توی جمع کلافع ایم و توی تنهایی ناراحت ک چرا کسی نیس پیشمون.تموم هفتع رو منتظر اخرش هستیم و اخر هفتع ها هم بی حوصلع ایم ک اره تقصیر غروب جمعس/
همیش در انتظار پایانی بودیم ک ممکن بود بهترین روزامون باشن مثلا مدرسه.دانشگا.کار/
حتی توی سفر هم ب مقصد فک میکنیم بدون لذت از مسیر/
ولی یادمون باشع ک زندگی همین لحظع هاییع ک میخایم بگذرن/
