سلام بچه ها من تو یه خانواده متعصب بزرگ شدم و هیچ وقت طعم محبت رو از طرف پدر نچشیدم و خیلی خیلی مشکلات داشتم.به علت روحیه لطیفم دچار ضربه های شدیدی شدم تو زندگیم تا الان ک ۱۸ سالمه.موضوع اصلی من اینکه از ۹ سالگی تا الان همه چی ب من تحمیل شده و مدام بالا سرم وایسادن ک احکام دینی رو انجام بدم . دین زده شدم واقن. نمازمو سال هاست ک نمیخونم بیشتر ب دلیل اینک بگم من میتونم بر خودم تصمیم بگیرم.روزه هامو ولی میگیرم ولی مسئله اصلیم با چادره . اوایل دوسش داشتم ولی الان اصلا نه . نمیخوام باهاش جایی برم.انقددد حس بد دارم باهاش ک نمیخوام از خونه بیرون برم.افسرده شدم .همش تو خونم.ذوق بیرون رفتن ندارم.تو خونه حواسم ب خودم هست ولی بازم....با مشاور ح زدم با دفتر مرجع تقلیدم مامانم حرف زده گفتن که نباید اجبار کنن ولی درست نمیشن... دوس دارم ی از صب تا شب برم بیرون بترسن...
ط منی یا من ط؟
کپ منی لنتی😕
ای بابا اجبار همیشه نتیجه عکس داده منطقی حرف بزن بگو چادر سر نمیکنم ولی جلف هم نمیپوشم
نتیجه غلط رواج دادنه اسلامو احکام میشه همین دیگه واقعا نارحت شدم استارتر
خدا خودش فرموده دین سهله و آسان باز ی سریا به تمسخرمیگیرنو
به دیگران تحمیلی میکنن😶
واقعن متاسفام نه بهخاطر تو به خاطر جامعه ای که مادران فرداشو درک نمیکنن و توقع دارن زنهای ما افسرده و عصبی نشن .ما تو بدترین شرایطیم . منظورم اقتصاد و مذهب و .... نیست منظورم ما تو شرایطی هستیم که جای برای محبت نیست .تو جامعهای ما خشونت حاکمه بااینکه سعی میکنیم همه در کنار هم باشیم اما از هم متنفریم .
جامعهی ما مثه قوطی مربای خیلی شیکی هست که از درون کپک زده
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
