زر طوری/

ی گل بودی برام ک میون سنگای قلبم رشد کردی/

بعدش همین سنگا خورد شدن و شدن خاک باغچت گل من/

بعدش نفهمیدی ک خون قلبم شد تغذیت گل من/

اما ته ته داستان شدی ی کاکتوس خاردار ک قلبمو تیغ زدی/

ی خراشت شد دوتا خراش و چن تا خراش/

هی با تیغات انقد زدی ک الان از ی قلب تیکع پارع چیزی نموندع/

بزار بگن من مردم ک تو اوج بگیری/

اوج بگیر گل من/