قضیه اینه که

منم خیلی ناشیانه شروع کردم جواب دادن. اصلا نمیتونم سکوت کنم. گفتم درطول هفته مهدی هیچ کمکی به من نمیکنه. کل کمکش همینه فقط و اینکه پسرمو بعضی وقتا ببره دستشویی. همه کارمو خودم میکنم. تازه باباش هم من یادمه گوشت خرد می‌کرد. حبوبات هم حتی پاک میکرد( مادرشوهرم حبوبات زیاد میگیره همه رو یکجا پاک میکنه) 

شوهرم اشاره کرد هیچی نگو منم دیگه چیزی نگفتم. اما خیلی دلخور شدم. نمیدونم چرا اینجوری کرد دیوونه. 

بعدش من گوشتا رو چرخ کردم و صبحانه رو هم حاضر کردم و خواهرشوهرام هم بیدار شدن از همه جا بی خبر صبحانه خوردن. کلا خانوادگی خوابشون خیلی سنگینه. نه از صدای دعوا نه از صدای چرخ گوشت بیدار نشدن

کلا سرسنگین شدم باهاشون تا رفتن. ولی مادرشوهرم خیلی ریلکس رفتار می‌کرد انگار نه انگار اتفاقی افتاده. میگه میخنده میگه. موقع رفتن هم اومد گفت دستت درد نکنه خیلی خوش گذشت. نمیدونم چه جوری رفتار کنم باهاش

ناراحت بودم شوهرم اومد تو اتاق گفت حالا یه چیزی گفته فکر کرده من اذیتم. مهم اینه که من میدونم تو خودت همه کاری میکنی. اهل سواستفاده هم نیستی. گفت من به مامانم گفتم ثواب داره مرد به زنش توی کارا کمک کنه و من خودم دلم میخواد کمک کنم. اگه نکنم هم زنم هیچی نمیگه. این حرفاش یه کم آرومم کرد. واگلی نمیدونم چجوری باهاش رفتار کنم. تمام

تشکر کنید که زود زود تایپ کردم