میدونی چیه چندوقته یه حس حسادت ومقایسه تو وجودم اومده . خانواده من وضعشون درحد خوبه . من ۱۷ سالمه . درحد متوسط و خوب همه چی،برام فراهم میکنن یعنی مثلا درحد متوسط تیپ میزنم اما به بعضیا حسودیم میشه . مثلا اونایی که از اطرافیانم میشناسم اونا دیگه خیلی پولدارن زنای ۵۰ سالشونم تیپ آنچنانی میزنن و هرروز لباس عوض میکنن. من زندگیم بد نیست ولی یه کوجولو به اونا غبطه میخورم . این باعث شده حس اعتماد به نفسم بیاد پایین . مثلا ما درحد معمولی سفر و تفریح داریم ولی اونا مثلا هردفعه شمال و مسافرتای گرون و.... من چطور این حس غبطه لعنتی رو از خودم ببرم ؟؟؟؟
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
چرا نشی؟ و خب وقتی میگم باید زیاد درس بخونی منظورم همینه. تو فکر کردی اونایی که قبول میشن همشون نابغهای چیزی بودن؟ نه والا. شاید چند درصدشون هوش خیلی بالا داشتن ولی همونا هم با وجود هوش بالا،خیلی خوندن.
من میشناسم کسایی که فقط و فقط با خوندن زیااااااااد و بدون استعداد خاصی،پزشکی قبول شدن. تو باید تلاش کنی. مثل یه مورچهی کارگر که هیچوقت ناامید نمیشه.