درود بانو 🌷از اینکه به من لطف دارید و پست های منو خوندید سپاسگذارم .
در مورد احساس گذشته پسرتون بهتر اول خودتون فراموش کنید چون دیگه گذشته و اگه پسرتون به زبان آورد خیلی ساده و صادقانه ازش عذر خواهی کنید و بگویید که اون زمان سنم کمتر و تجربه کمتری داشتم و شما هم بخاطر کودک بودنتون اذیتهایی داشتید ولی الان فهمیدم که باید رفتار بهتری داشته باشم
همین ....بهترین راه برای متقاعد کردن نوجوان صادقانه گفتگو کردن هست
در مورد صداهای ناهنجار نوجوانان در خانه باید نصفش رو تحمل کنید و اینو تخلیه انرژی اونا بدونید زیرا برای سنشون لازمه ولی اگه زیاد شد و اذیت کننده حتما با شوخی و مثلا حالت تعجب بهشون تذکر بدید
تذکر تنها کافی نیست
مثلا بگو عزیزم من اذیت میشم و یا ترسیدم دیگه اینقدر بلند صدا تولید نکن (همیشه دانستن علت تذکر کمک کننده هست)
برای بچه های نوجوان و جوان شما دیگه قطعا و صد در صد نمیتونید کنترلشون کنید ولی نباید بچه ها اینو بدونن...
در مورد نشون دادن ناراحتی تا زمانی که بچه بیاد عذر خواهی
...این در مورد نوجوانان صدق نمیکنه زیرا شخصیتشون دیگه مثل قبل وابسته نیست و غرورشان زیاد شده
بعد از نشون دادن ناراحتی باید هر وقت نوجوان اومد طرف شما
کم کم تحویلش بگیرید زیرا اومدن نوجوان به هر دلیلی خودش عذر خواهی و پشیمانی نوجوانمان هست و نباید به زور از دهانش عذر خواهی رو بکشید بیرون
ولی اگه مساله سنگین بود وقتی اومد طرف شما
خیلی رک بهش بگید که من خیلی دوستت دارم ولی خیلی ناراحت شدم چون شما چنین برخوردی داشتی و این رفتار در مقابل بزرگتر و مادرت درست نبود ...شما نمیخواهید از من عذر خواهی کنی ؟ اگه عذر خواهی نکرد شما با نوجوانت مراوده داشته باش اما معمولی و هرگز قهر نکنید
حتی یاد آوری عذر خواهی کردن هم نباید دستوری باشه