دوستان حدودا ۳ روزه که من متوجه شدم یکی از اقوام که اقای ۴۸ ساله ای بودن فوت کردن.
البته این اقا از اقوام دور ما بودن اما من چندین بار ایشون رو دیده بودم و خیلی کلا ادم مهربان و خوش قلبی بودن و من همیشه توی ذهنم رفتارای خوبشونو تحسین میکردم و کلا توی خونه ما پدرم همیشه از ایشون تعریف میکرد.
اما من نمیدونم چرا انقدر برای فوتشون اعصابم ریخته بهم.
مدام دارم گریه میکنم و اصلا نمیتونم خودم رو کنترل کنم.
مثلا هررچی میام به خودم دلداری بدم که همه بالاخره یک روز میمیرن و خوده منم فوت میکنم اما باز حال روحیم خیلی بد شده.
کسی راهکاری داره که من یکم اروم بشم؟؟
