ز کمال ناتوانی به لب آمدست جانم
به طبیب من که گوید که چه زارو ناتوانم
به گمان این فکندم تن ناتوان به کویت
که سگ تو بر سر آید به امید استخوانم
اگر آنکه زهر باشد چو تو نوشخند بخشی
به خدا که خوشتر آید زحیات جاودانم
زغم تو میگریزم من از این جهان و ترسم
که همان بلای خاطر شوداندر آن جهانم
نه قراری مانده وحشی ز غمش مرا نه طاقت
اثری نماند از من اگر اینچنین بمانم:/
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
40 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
