این نظر منه و خب چیزی که تجربه دارم ، باورمه حالا ممکنه کس دیگه قبول نداشته باشه.
من تمایل دارم همسرم در مورد مسائل معنوی من رو حمایت و تحسین بکنه که صد البته الحمدلله اینکار رو میکنه و برای بنده سعادته. مثلا تحسین و حمایت در مورد حفظ حجابم ، رعایت مسائل محرم نامحرم ، اهمیت دادن به نماز اول وقت و داشتن مطالعه و شرکت در کلاس زبانی که اسلام رو رشد میده. چون دستپخت و سفره آرایی از من نیست ؛ من تمام غذاهام و شیرینی و هر چه درست میکنم نذر معصومین هست پس علت خوب شدنشون من نیستم،سفره آرایی هم به احترام همسرم برای رضای خدا انجام میده چون جایگاه همسر در دین من بسیار والاست و سید هم هستن.در مورد خودآرایی آنچه خداوند خلق فرموده زیباست چه نیاز به آرایش آنچنانی . در مورد فرزند من تنها نقش ندارم ، همسرم بسیار نقش مهم و موثری دارن چون لقمه ی حلال و مجاهدانه ی ایشون هست که بسیار موثرتر هست.چیدمان منزل هم باز تنها به من مربوط نیست .
در کل اگر همسرم به عنوان مرد خانواده ، روح و ستون و گرمای خانواده نباشن و تلاش های مجاهدانه ی ایشون و حمایتشون نباشه من هیچکدوم از این کارها رو نمیتونم انجام بدم.وجود ایشون «باید» ی هست و موثر. و همیشه قدر دان زحمت های همسرم هستم ، مخصوصا که از صبح تا شب تو گرما سرما تلاش میکنن حلال کسب روزی میکنن.من جز انجام وظیفه کاری انجام نمیدم.
عذر میخوام طولانی شد❄