من از روزی که چشم به دنیا باز کردم مادرم مریض بود، یعنی از سال ۶۳
من هیچوقت روی خوش زندگی رو ندیدم، اونی که سرطان میگیره نهایتش ده سال عذاب میکشه و بقیه ی عزیزانش هم باهاش زجر میکشن
مقایسه کار درستی نیست، اما اما هیچکسسسسسس ، تاکید میکنم هیچکسسسسسس جای من نبوده و نخواهد بود
بیمار سرطانی خیلی وقتا میتونه کارای خودشو انجام بده، اما مریض من، مادرم عمرم زندگیم به ما محتاج بود
امیدوارم مادرتون و هر بیماری که دارید سریعتر خوب شن
من خیلی خیلی دلسوزم و تا جایی که بشه به همه کمک میکنم، چون اطلاعات پزشکیم خیلی بالاست❤️❤️❤️