روح و مرگ

یه سوال منظورتون از مراقبه همون دوری از گناه هست؟ یا نه 

[QUOTE=166797682]میدونستی اگه انرژی معنویت زیاد باشه میتونی از ارواح راهنما در مورد بیشتر سوالات پاسخ بگیری؟ یکیم تو ...[/Q،با جن ها و ارواح و اینها فقط در حالت مشاهده گری باقی میمونم و اجازه میدم که روح منو به جهانهایی که باید ،ببره ،یعنی تسلیم روح .نه ذهن 💜

چه جوری انرژی معنوی رو بالا میشه برد؟

مراقبه نیاز به بینش داره ،شما باید این بینش رو نگه داری تا به سکوت ذهن و اشکار شدن ِ روح در وجودت دست پیدا کنی ،بینش ها بسته به درک خود شخص داره اما در قران بینشش جامع تره اینکه  از لا کردنِ چیزهای افول پذیر  به حالت اولیه ی وجود میرسیم .یعنی داستانِ حضرت ابراهیم که گفت خب من کی ام ؟و خدا کیه نسبت خدا با من چیه ؟اومد چیزها رو پرستید یعنی انرژی توجهی که ما به هر چیزی بدیم همون پرستیدنه،که این باعث دوری از حقیقت میشه ،در سطحی بالاتر ما متوجه میشیم که ما یه هشیاری داریم که باهاش متوجه خودمون و دنیا و اطرافیم و شخصیت و اسم و رسم دنیامون ،اصلا خبری نداره که چطوری این هشیاری رو داره !اونو با جسم یکی میدونه!اما این هشیاری متعلق به خودمون نیست پس یکمدت به خودمون نسبتش نمیدیم و شاهد و حاضر  خود و احساسات و دنیا رو مشاهده میکنیم و کم کم ذهن وارد یک سکوت عمیق میشه و اغاز لمسِ خود یعنی دقیقا قلب باز میشه و این باز شدن رو کامل حس میکنیم .الم نشرح لک صدرک ،، ایا برای تو سنه ات را نگشادیم ؟

اره عزیزم کالبد اثیری کالبد بالایی نیست و طبقه ی جنا هم همین ..فقط باید شاهد بود و وارد هیچ داستانی نشد که تو این طبقه گیر نکرد.

‍ 🔸در حقیقت ذکر

و اصل آن است که دل از حدیث تازی و پارسی و هرچه هست خالی شود و همه وی گردد، که هیچ چیز دیگر در وی نگنجد. و این نتیجه محبت مفرد بود که آن را عشق گویند. و باشد که از دل مشغولی که به وی دارد، نام وی فراموش کند. و چون چنین مستغرق شود، و خود را و هرچه هست - جز حق تعالی۔فراموش کند، به اول راه تصوف رسد. واین حالت را صوفيان فناگويند، و نیستی گویند، یعنی هرچه هست از ذکر وی نیست گشت، و او نیز هم نیست گشت، که خود را فراموش کرد. و چون خودی خود فراموش کرد، وی نیز در حق خود نیست گشت؛ و چون با وی هیچ چیز نماند جز حق تعالی, هست وی حق باشد و بس.

چنانکه چون تو نگاه کنی آسمان و زمین و آنچه در وی است بیش نبینی، گویی: «عالم خود بیش از این نیست، و همه این است»، این کس نیز هیچ چیز را نبیند – جز حق را - وگويد: «همه اوست، جز وی خود نیست » واین جایگاه جدایی میان وی و حق برخیزد و یگانگی حاصل آید. و این اول عالم توحید و وحدانیت باشد. یعنی چون جدایی برخیزد، وی را از جدایی و دوری آگاهی نباشد؛ که جدایی کسی داند که دو چیز را بداند خود را و حق را - و این کس در این حال از خود بیخبر است و جز یکی نمیشناسد؛ جدایی چون داند؟

و چون بدین درجه رسید احوال عظیم پدید آید که از آن عبارت نتوان کرد.

و چون با خود آید و آگاهی کارها بدیده آید، اثر آن با وی بماند و شوق آن حالت بر وی غالب شود و دنیا و هر چه در دنیاست و هرچه خلق در آن اند - در دل وی ناخوش شود؛ و در میان مردمان باشد به تن ، و به دل غایب بود؛ و عجب میدارد از مردمان که به کارهای دنیا مشغول اند، و به نظر رحمت بدیشان می نگرد، که میداند که از چه کارها باز مانده اند و محروم اند - و مردمان بر وی می خندند که چرا وی نیز به کار دنیا مشغول نیست و گمان می برند که مگر جنونی یا سودایی وی را پدید خواهد آمد.

🔸امام محمد غزالی

📗کیمیای سعادت

این چیزایی که میگید رو من توی کتاب آنسوی مرگ خوندم و خیلی واسم جالب بود .بخصوص قسمت عالم ذرش

فقط برای مثال گذاشتمش ،ولی راه عرفان  اسلامی بهترینه،ماها میگیم به یگانگی خدا باور داریم ولی هیچ وقت عمل بهش نکردیم برای یگانگی خدا باید وجودمونو از شخصیت برگیریم و هشیاری و شاهد باقی بمونیم ،روح میخواد با ما ارتباط برقرار کنه و دین ها رو برای حفظ کردن بما نگفته بلکه برای عمل کردن گفته، تا زمانی که هشیاری وجودو به ذهن و شخصیت محدود کنیم ،به توحید خدا عمل نکردیم و در دوئی بسر میبریم  تسلیم ینی تسلیم کردن ِ شخصیت به ذات  و بخش ِ هشیار.

چقدر جالب من فکر میکردم فقط من اینجوریم بهو فکر میکنم روحم سبک داره میشه جسممو کمتر از روحم حس میکنم

متاسفانه عرفانای نوظور و اشتباه مثل طاهری ..فقط با طی کردن دومین لایه ،اونو حقیقت برداشت کردن و سرگرم یه دنیا مثل همین دنیای خودمون شدن یعنی درگیرِ اجنه و مخلوقات اثیری !!

من خیلی میترسم خودم روحمو به زور برمیگردونم روحم دوست داره بره 

میشه ازتون بپرسم که تا حالا چه سوالهایی از ارواح راهما پرسیدین و چیا گفتن