اینها توقعات موقعی هست که دوست هستین. وقتی که هیچکس تعهدی به هیچکس نداره.
خیلی از آدمها فکر میکنند وقتی با همدیگه سالیان سال دوست هستند دیه همدیگه رو صد در صد میشناسند در صورتی که اصلا چنین چیزی نیست. در بهترین حالت از 50% تجاوز نمیکنه و وقتی رفتی زیر یک سقف برای زندگی اون موقع تازه میبینی انگار با یه آدم جدید طرف هستی.
خلاصه اینها مال وقتی هست که تعهد به دوستی داری، تعهد به زندگی مشترک که پیدا کردی خیلی اینها تبدیل به توقع میشه و اونوقته که تازه مشکلات شروع میشه!
کلا شراکت توی ایران برای هر کاری همینطوره. چه زندگی مشترک و چه فعالیتهای کاری. هر طرف میگه من بیشترین تلاش رو میکنم و کمترین رو دریافت میکنم. زندگی مشترک خیلی ها هم همینطور میشه!
فکر میکنی اولویت یه پسر چیه؟ اونو ازت میخاد. الان همه یه چیز میاد تو ذهنشون
همون درسته